Satranç
₺0,00
Satranç
Bu eserin en mühim tarafı Zweig’ın intihar etmeden önce, kendisini göçe zorlayanları eleştirdiği ve bunu satranç gibi bir oyunun gölgesinde gerçekleştirmesidir. Bir gemi yolculuğu boyunca gelişen olaylar ve geçmişe dönüş biz okuyucuları muhteşem bir kurgunun, iliklere kadar işleyen anlatının içine sokmaktadır.
Dr. B. sadece işini yaptığı için, haksız yere Naziler tarafından alıkonulmuş ve işkenceye maruz kalmıştır. Bu işkence hiçlikten ibarettir ve Dr. B. bu hiçlikten satrançla kurtulur. Anlatıcımızın gözleri ve kulakları ile yolculuk boyunca biz de Dr. B.’nin çektiklerine ve ne kadar başarılı bir şekilde satranç oynadığına şahit oluruz. Ancak oynan başarılı Satranç sadece iyi ifa edilmiş bir işkencenin yansımasıdır. Bu modern klasiği sizlere sunmaktan kıvanç duymaktayız.
İlgili ürünler
Berdel 2
Sonunu görmediği yolu yürümekten hep korkan bir adamdı
Rezan Şahmaran. Hayal kırıklıklarına uğramaktan hoşlanmayan, insanlara çok sevmediği müddetçe bağlanmayan, sevgisini heba etmeyen bir adamdı.
Zorlu yolların sonunda hayatına bir kadın girdi.
Önünü arkasını düşünmeyi, olanların sonucunu
ölçüp biçmeyi unutturdu ve korkusuzca sona gidebileceğini öğretti o kadın.
Hesapsız kitapsız yürümenin güzel tarafını
bu kadın sayesinde öğrendi. İstemediği, sevmediğini defalarca kez yüzüne vurduğu
kadını bir felaketin sonunda kaybetti.
Kaybetmekten korkan bir aşık olacağı aklının ucundan geçmezdi. Nitekim Rezan Şahmaran’ın kalbi sevdanın yakıcı ateşine yandı. Yandı ve kaybetmekten ölesiye korktu.
Bir zamanlar sevmediği kadına, korkusunu pervasızca haykırdı:
Allah der ki; kimi benden çok seversen onu senden alırım.
Ve ekler: Onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım.
Yemin ederim seni benden önce alacak diye
çok sevmekten korkuyorum!
Bir Kadının Yaşamından 24 Saat
Dorıan Grayin Portresi
Hayvan Çiftliği
İkiden Az Birden Fazla
İtiraflarım
Sevdim Gitti
Çırpınıyorum, boğuluyorum.
Olmadığın her an biraz daha
ölüyorum, biraz daha seviyorum.
Bir yerden eksiliyor, bir
yerden büyüyorum. Yokluğunda
eksiğim, tamamlanamıyorum.
Beni sevmediğin her an yok
oluyorum, parçalanıyorum.
Oysa ne güzel severdik birbirimizi,
hep en acıyan yerlerimizden
öpmez miydik? Hep sarmaz mıydık
yaralarımızı?
Gel artık, ben hep buradayım.
Sensiz eksiğim, yalnızım.
Gel artık.
Bıraktığın yerdeyim.
Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.