Kara Kutu

Çok fazla kişi vardı. Birbirlerini tanımaları istenmiyordu…

Malikanenin içerisinde de eşi ile kalmadı...

Bahçede bulunan küçük müştemilatta dört gece geçirdiler... Malikaneye giderken yol üstünde eşyalarını görevliye bıraktılar.

Kendilerine bir de kod isim verilmişti.

Ve orada ilk kez şunu duydu: “Dayının akrabaları geldi, haber verin!”

Kim bu dayı?

O gün ilk defa sabah beş civarında uyanır...

Heyecanlıdır...

Elindeki mektubu kriminal şubeye götürecek ve “kim” olduğuna ulaşacaktır...

Eşini öper, çocuklarına sarılır ve... Hayal kırıklığı yaşar...

Çünkü parmak izi tespit edilememiştir...

Bir dostu pasaport şubeye gitmesini söyler ve gider...

Artık ilk parmak izi tespit edilmiştir!

Türkiye’nin tarihi yeniden yazılacaktır...

Kim bu hayalet?

Türk iktisat tarihçiliğinin büyük ismi Ömer Lütfi Barkan, tarihçiliğimizin Köprülü sonrasında uluslararası mecrada boy gösteren ve onun Türk Hukuk ve İktisat Tarihi Mecmuası'nı çıkararak açtığı çığırın kendisinden sonraki ilk büyük ismidir. Barkan'ın en önemli yanı, tahrir defterlerini ilk defa sistematik olarak incelemeye başlayan ve bunların Osmanlı toprak ve nüfus meseleleri açısından değerini ortaya koyan bir bilim adamı olmasından kaynaklanır. Strazburg'da okuduğu yıllarda Lucien Febvre ve Marc Bloch gibi Annales ekolünün kurucusu olan tarihçilerin ders ve yayın faaliyetlerinin etkisiyle; ayrıca onların da üstadı olan meşhur Orta Çağ tarihçisi Henri Pirenne'in eserlerinin gölgesinde gelişen düşünceleri ve bilhassa bu ekolün sonraki temsilcisi Fernand Braudel'in çalışmalarına duyduğu ilgi, Türk tarihçiliğini bu yolda hazırlamak konusunda da kendisini bir öncüye dönüştürmüştür.

Burada, Barkan'ın, 1936-1960 yılları arasında nüfus ve iskân meselelerine hasredilmiş çalışmaları, 1942'de Vakıflar Dergisi'nde neşredildikten sonra bir klasik hâline gelen "Osmanlı İmparatorluğu'nda Bir İskân ve Kolonizasyon Metodu Olarak Vakıflar ve Temlikler I: İstila Devirlerinin Kolonizatör Türk Dervişleri ve Zaviyeler" başlıklı oylumlu makalesinin çatısı altında bir araya getirilmiş, ayrıca bu toplama kapsamlı bir analitik dizin eklenmiştir.

"Bugüne kadar yaptığı planları bir kenara atıp saldırıya geçeli dört saat kadar oluyordu. Ertesi günü beklemek, ne zaman patlayacağı belli olmayan bir bombayı kucaklamaktan başka bir şey değildi. Birbirine sarmal olmuş tüm teorileri, fikirleri ve olayları bütünüyle bırakmak zorunda kalmıştı."
 
Hayatı kendi kurallarına göre yaşayan gizemli bir adam. Aşkı uğruna göze aldığı fedakarlıklara rağmen merakına yenik düşen bir kadın.
 
Herkesi bilinmezlerle dolu hayatına dahil etmiş olsa da gizemin karanlık kapısı hayatına giren kadınla açılmaya başlar.

İlkesi: Hak, hukuk, adalet, vicdan ve tasarruf

Okul, tebeşir, tahta bilmedikleri köyde o gün köy bekçisi neyin müjdesini veriyordu?
Ünlü bir karikatüristken niçin Yozgat’ın Sarıkaya ilçesine yerleşti?
Yoğun bakım odasında niçin ihale pazarlığına girişti?
İçişleri Bakanlığı’nda valiler toplantısına neden alınmadı?
Tüm doktorlara gönderdiği mektupta neler istedi, sonunda neler oldu?
Makam otomobiline niçin binmiyor, yolculuklarını niçin otobüsle yapıyordu?
Polis minibüste kimlik kontrolü yaparken validen niçin şüphelendi?
“Niğde’de yiyecek ekmeğimiz bu kadarmış” deyince neler oldu?
On yılda yapılacak işi, on kuruş harcamadan nasıl bir yılda bitirdi?
O, niçin bolluk içindeyken kıtlık içinde gibi yaşamayı seviyordu?
“Tutumlu vali” geliştirdiği modelle nasıl işsizliği bitirdi ve modeli örnek oldu?

Bu soruların cevapları Türkiye’nin “efsane vali”si Refik Arslan Öztürk’ün yaşamında gizli.

Yozgat’ın Akbucak köyünde doğdu, hukuk fakültesini bitirdi; karikatüristlik, kaymakamlık yaptı. Bilecik, Niğde, Erzincan ve Manisa valiliklerinde bulundu. Her yerde halkla iç içe, halkın içinde oldu. Hep tasarruf ve kalkınmayı savundu, kendini eğitim ve çağdaşlaşmaya adadı. Bugün Refik Arslan Öztürk adı görev yaptığı illerdeki tarihi yerlerde, sanayi tesislerinde, bürokraside yarattığı ekolde ve hizmet verdiği binlerce insanın gönlünde yaşıyor.

Onu birlikte çalıştığı insanlardan dinleyelim.