Herkes Değilsin Sen

Herkes Değilsin Sen

AYRILIK
Kim vurduya gitti hayallerimiz
Kulağımızdan tutup çekmişken ayrılık.
Yaralandı söyleyemediğimiz cümleler
Talihine binlerce özür borçlu bu kör aşk
Hiç vazgeçmiyor, geçmeyecek,
Adım adım iz süren yalnızlık.
Tüm şüpheleri çürütmüş
Delili olmayan yalanlar,
Saatler yine yalnızlığa dönüyor.
Kâğıttan yaptığımız gemilerimiz çoktan batmış
Kimyası bozuk şu düzende,
Senden sonra aşk rafa kalkmış,
Bir daha ne var, bir daha olsun
Gülüşün görülür mü ay tutulmadan?
Buralar soğuk, buralar ıssız
Kepaze oldu düşlerim,
Ömrümün gün batımıydı son gülüşün,
Alışamadım bu yalnızlığa,
Öyle bir gidişin vardı ki,
Bu yüreğe sığmadı ayrılık.