Felsefi Şiir
Orijinal fiyat: ₺540,00.₺459,00Şu andaki fiyat: ₺459,00.
Stokta
🛒 Online sipariş
Siparişiniz 1–2 iş günü içinde kargoya verilir. 1.400 TL ve üzeri siparişlerde kargo ücretsiz.
Ankara içi teslimat, farklı ebat, adet ya da baskı için WhatsApp'tan yazın.
💬 WhatsApp'tan sorFelsefi Şiir
“Felsefi şiir, şiir üzerine felsefi bir metin değil, felsefi olmakla
ıralanan bir şiir anlayışını dile getiren poetik bir metin.”
Yücel Kayıran’ın poetik metni Felsefi Şiir, bir kitap bütünlüğünde ve Evet, Etik! kitabıyla birlikte ilk defa 2007 yılında yayımlandı. O günden bugüne birden fazla baskı gördü ve bu süre içerisinde Kayıran’ın, dünyagörüşü ile ideolojiye dayalı şiirin karşısında konumlandırdığı şiir anlayışı üzerine çokça yazılıp çizildi. Everest Yayınları tarafından hazırlanan bu gözden geçirilmiş ve genişletilmiş baskı birçok niteliğe sahip: Felsefi Şiir – Tinsel Poetika, bu baskıda ilk defa Evet, Etik! ’ten ayrılarak bağımsızlık kazanmakla birlikte, heybesine daha önce yayımlanmamış yeni denemeler de ekliyor. Kayıran, şiiri ideoloji, dünyagörüşü, realite, politika, bilgi, metafizik, varoluşçuluk, hayal, olanaklılık gibi birçok kavramla birlikte irdeliyor; çağın şiirini ve felsefesini yorumlarken şaire ve eleştirmene yeni yollar teklif ediyor.
Felsefi şiir, ne felsefi söylemle kurulan bir şiirdir ne de felsefenin ortaya koyduğu bilgiye dayalı bir şiirdir. Felsefi söylemle ve bu söylemin içerdiği felsefi akıl yürütme sistematiğine göre yazılan bir “şiir” zaten şiir olmaz. Felsefenin, yani filozofların ortaya koyduğu bilgiye dayalı olarak yazılan “şiir” de, yaratıcılık ve sözkonusu şaire aitlik ilkesi bakımından şaibeli bir durum yaratır. Felsefi şiir, şairin “felsefi göz” edinmesi gerektiğini ileri sürmektedir. Şairler, ideolojik ve dünyagörüşü gözü yerine, bir felsefi göz edinmelidir. Bu, felsefi şiir anlayışının birinci ilkesidir.
İlgili ürünler
Başlarım Senin Aşkına
Dünyanın boş ve aldatan yüzüne dönüp “başlarım senin aşkına!” dedikten sonra Allah’a yönelip “Rabbim önceden hazır değildim şimdi iznin olursa seve seve Başlarım Senin Aşkına” diyeceğiniz bir kitap...
Hakikatler gönlünde bir sarsıntı oluşturmuyor mu, yoksa uyanmak için hâlâ yerin göğün sarsılmasını mı bekliyorsun?
Ve anlarsın zor sorular ancak kaliteli öğrencilere sorulurmuş
İmtihanın bu yüzden ağırmış, anlarsın.
Ve anlarsın ateş İbrahim’i yakmadıysa,
Balık Yunus’u yemediyse,
Bıçak İsmail’i kesmediyse,
Deniz Musa’yı boğmadıysa,
Kuyular Yusuf’ları almadıysa,
Sen de anlarsın umutlarını kün fe yekün’le büyütmen gerektiğini.
Ve anlarsın,
Allah azze ve celle geciktiriyorsa, güzelleştiriyordur.
Sabret…
Sabret…
Anlıyorsun değil mi?
Deli Çocuğun Güncesi
Edebiyat Kulesi
“Sürekli cümle kurarak, cümlelerini bozmalıyım bunların” diyen Nuri Pakdil’in, Edebiyat Kulesi ’nde kurduğu her yeni cümle, “mutlak öğreti”yi, “kök”leri, “insan”ı savunmada atılan birer yeni adım. Pakdil, aynı zamanda, cümlelerini kurarken gösterdiği olağanüstü titizliğin ipuçlarını da veriyor okura.
O, başını yastığa koyduğunda, “Aynası Firavun Tapınıcılığı olan bir ülkenin” aklından hiç çıkmadığını söylüyor. Bunu bilerek ve bunun öfkesiyle var gücüyle insanı saran buzullara vuruyor, harflerle yapılmış çekicini.
Köklere sımsıkı bağlanmanın, sahih bir eylem birlikteliği içerisinde insanı ve yeryüzünü onaracak bir yaşama ustalığının ipuçlarını veriyor Pakdil. Sabır, onun metinlerini okurken hiç bilmediğimiz kadar soylu bir bilgiyle anlam kazanıyor.
“Yazmalı ve mütemadiyen yeni tasarılar yapmalı tabii. Cambazlığın tıpkısı: Birtakım ağırlıklarla ipin üzerinde gidip gelmeli ve düşmemeli. Seyirlik bir iştir yazmak.”
“Bilinç, Tarih’e sarksa ve araştırarak çıksa oradan bir: Karanlığı yol diye önümüze koyanları göreceğiz.”
Elifname
Sen çoktan öldürmüşsün beni… Neydi ruhunu benden esirgemekteki bahanen? Eski aşklarından farklı olan ya da eksik kalan yanım, sana sadık olup da seni yirmi birinci yüzyılın Mecnun’u gibi bir sevdayla sevmem miydi?
Sen sevdikten sonra unutmalara alışmışsın sevgili… Eski sevdiklerini ruhunda saklayıp taşıyacak kadar sadık ama sana kendini her şeyiyle adayan bir adamı, senin gözlerinde kendini bulduğu anda öldürecek kadar cesursun…
Ve artık, bunca yıl bekleyişimin sonunda gelmeyecek, açtığı kan revan yaraları sarmayacak, birlikte kuracağımız yuvanın hayalini bende bırakacak kadar da özgürsün sevgili…
İnsanın Acısını İnsan Alır
“Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ne ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte... İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık. İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini, birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine. Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken duvarlara dalıp dalıp gitmesi. Türküsünü söyleyecek kimsesi kalmamak ayrılık. Ödünç sesle konuşan bir kalabalık içinde kendi sesiyle silinmek. Birdenbire büyümesi, gülüşü artık yaprak kıpırdatmayan bir çocuğun. İnsanın yaşlandıkça kendi kuyusuna düşmesi. Bir kadının yatağına uzanan kül bağlamış bir gövde. Saçına rüzgâr, sesine ışık düşürememek kimsenin. Parmaklarını sözüne pınar edememek. Uzaklarda bir adamın üşümesi, bir kadın dağlara daldıkça. Işıklı vitrinlere bakmadan geçmek çarşılardan. Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun. Evlerle sokaklar arasında bir ayrım kalmaması... Ayrılık o küçük ölüm, usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan.”
Kirpi Gibi Bir Adam Sevdim
Put Yapımevleri
Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.