Böl Ve Yut!

Bu kitap, Osmanlı İmparatorluğu’nun çöküşünden itibaren Türkiye’nin siyasi ve sosyal düşünce tarihinde sürekli gündeme gelen, hem devletin hem de toplumsal yapıların arka planındaki temel dinamikleri anlamaya çalışan bir bakış açısıyla “Devlet Aklı” kavramını mercek altına alıyor. Koray Demir, devlet aklının tarihsel süreçte nasıl bir “vatanseverlik turnusolu” olarak kullanıldığını, toplumsal bütünlüğü tehdit ettiği iddia edilen unsurları bastırmak için ne derece pragmatik bir araç haline getirildiğini derinlemesine analiz ediyor. “Devlet Aklı”nın, çoğu zaman gerçekte halkın ve devletin iyiliğini amaçlamaktan çok iktidar sahiplerinin güçlerini koruma refleksinden beslendiğini belirtiyor.
Demir’e göre “Devlet Aklı” olarak adlandırılan bu kavram, daha ziyade güç odaklarının kendi endişeleri ve korkularına karşı geliştirdikleri bir savunma mekanizması olarak karşımıza çıkmakta. Kitap, Devlet Aklının yasal sınırların ötesinde bir hareket kabiliyeti ile iktidarı elinde tutanların eliyle sürekli bir “beka” argümanı olarak nasıl meşrulaştırıldığını tartışıyor.
“Bir işin ‘doğru, adil, meşru, hukuki olarak yapılmasını istemek’ ile ‘toplumsal bütünlüğü bozmak’ arasında bir ikileme sokulan milli ve yerli insan, her seferinde ‘toplumsal bütünlüğü bozma’ ithamından uzak durmayı seçmiştir. Fikrin tebliğcileri bu fikirlerinin yanına hemen ‘beka’ kelimesini ekleyip yönetici erkten ‘şüphe’ duyulmasının önüne geçmek istemektedirler.”

Ellerindeki imkanların ölçüsüne bakmadan büyük hayaller kurdular. Gözleri korkmadan, geri adım atmadan hedefe yürüdüler. Nasıl sonuç aldıklarını İnsan İsterse’ye anlattılar.

Yeteneksiz diye işe alınmadı. Kurduğu iki şirket de iflas etti. İlk filmi tutmadı ama o yılmayıp 30 Oscar alan Walt Disney oldu.

7 yaşında Kadıköy’de simitçi tezgahının başındaydı, 17 yaşında dünya güreş şampiyonu oldu: “Asrın güreşçisi” unvanlı Hamza Yerlikaya hayatını anlattı.

23 yaşındayken, 7 kişiyle kurduğu şirkette bugün 3000 kişi çalışıyor. Dünyanın 100 büyük ilaç şirketinden biri olan Abdiibrahim’in patron Nezih Barut nasıl başardığını anlattı…

Bir gün birinden dayak yedi, dünyaya dövüş sanatını öğretti: Bruce Lee’nnin hayatı ve başarı önerileri ilk defa Türkçe’de…

Babası bisiklet tamircisiydi, oğlu Dünya Motosiklet Şampiyonu oldu: Milli gururumuz Kenan Sofuoğlu’nun azmi nasıl zaferine ulaştı?

Bankadan emekli olduktan sonar 3 kişiyle kurduğu şirketi zamanla 3000 kişiye çıkaran Aynur Bektaş’ın kadınlara cesaret veren hayat hikâyesi…

Önce zorlu engelleri aşıp başarılı oldu, sonar doğduğu şehre 100’den fazla tesis bağışladı: “Bolu’nun babası” İzzet Baysal’ın iyilik ve azim dolu hikayesi…Öyle bir hayat yaşadı ki, yaşadıkları once “bestseller” kitap, sonar film oldu: Chris Gardner’in hikayesinin tüm detayları…

Sıfırdan kendi işini kurdu, 20 yılda 1 milyar dolarlık ciroya ulaştı! Bunu o sektörde daha önce kimse yapamamıştı. İndex’in sahibi Erol Bilecik anlatıyor.

Bu sayının aykırı/atipik azim hikayesinde Nietzche’nin hayatı var. Ustalara saygı köşesinin konuğu, Gripin efsanesini yaratan Necip Akar. Bu sayının azimli genç yeteneği Sinem Kobal. Ünlülerin kuaförü Mahmut Ebil ve Prof Zihni Sinir’in yaratıcısı İrfan Sayar ilk yıllarını anlatıyor.

Sevinç Çokum’un olgunluk çizgisindeki hikâyelerinin toplamı olan Onlardan Kalan, fiziksel ve ruhsal değişim içerisindeki İstanbul mekânlarında dolaşıyor. Tren vagonları, dükkânlar, evler, sokaklar, bahçeler... 8o’ler ve 90’larda Beşiktaş, Etiler, Kadıköy, Beyoğlu... Doğal diyaloglar ve anlam yüklü imaj dünyalarına sahip hikâyelerde akılda yer eden karakter durumları resmediliyor. Üslubundaki derinleşmeyi yansıtan bu kitapta usta hikâyeci ve romancı Sevinç Çokum, duyular ve sezgiler üzerinden dikkatli ve hassas bir edebiyat dili vaat ediyor okuyuculara.

İhtiyar bazen sana içini dökmek isterdi. Dilini anlamazdın, çat pat, teşekkür etmeyi, iyi akşamlar demeyi öğrenmiştin. Anlarmış gibi başını sallardın, “Ya, ya” derdin. Bu yeterdi ona. Senin için o adam, büfenin üzerindeki o cansız heykelciklerden farksızdı. Bu sevimsiz, suratsız heykelciklerin ve bibloların tozunu alırken “Bu adam, bunca eşyayı ne yapacak?” diye düşünürdün.

İsmail, onların pahalı, kıymetli şeyler olduğunu söyleyince, sen de güzel bulmaya başladın. Hiç konuşmuyorlardı ama. Belki avuçlarında ısındıkça sana Almanca bir şeyler söylüyorlardı, sen duymuyordun.

Başım iki yana sallayıp ‘Yine tozlanmışsınız yaramazlar...” diyordun.

Memleketimizde vaktiyle dedeleri Arnavutluk’tan yahut Arabistan’dan gelmiş millettaşlarımız vardır. Bunları Türk terbiyesiyle büyümüş ve Türk ülküsüne çalışmaya alışmış görürsek, diğer millettaşlarımızdan hiç ayırmamalıyız. Yalnız saadet zamanında değil, felaket zamanında da bizden ayrılmayanları nasıl milliyetimizden hariç görebiliriz? Özellikle bunlar arasında milletimize karşı büyük fedakârlıklar, Türklüğe büyük hizmetler yapmış olanlar varsa, nasıl olur da bu fedakâr insanlara “Siz Türk değilsiniz,” diyebiliriz. Doğrusu, atlarda soy aramak lazımdır, çünkü bütün meziyetleri içgüdüye dayanan ve irsî olan hayvanlarda ırkın büyük önemi vardır. İnsanlarda ise, ırkın sosyal karaktere hiçbir tesiri olmadığı için soy aramak doğru değildir. Bunun aksini meslek kabul edersek, memleketimizdeki aydın ve düşünürlerin birçoğunu feda etmek gerekecektir.