Beşli Çete

Gönüllere şifa bir hayat hikayesi: Hazret-i Muhammed…

Selamlar ki, şeker dudaklıların vuslatı gibi içtendir, elbette onadır. Hasretler ki, aşıkların avazı kadar yanıktır, elbette onadır. Övgüler ki, özlem sözlerince füzun ve arzular ki sevgililerin saçları misali uzun, ona, hep ona, hep onadır. O ki güldür, o ki sevgilidir, bütün mecburiyetler onadır.

Çölde alevlerle küfürler kavururken insanlığı ve bir gün ortasında kızıl kayalara çarparken vahşetlerin tutuşturduğu dalga dalga nefesler, bir melek adını andı onun. Sözcükler henüz yetim, sevgiler hançer sokumlarına mahkumdu. Goncalardan kan damlıyordu gülistanlara ve çırçır böceklerinin rüya aralığında cinayetler işleniyor; babalar kızlarını toprağa diri diri gömüyordu. Cinnet karargahına dönen yüreklerde hep aynı boşluk vardı ve masum kelebekler çarmıha geriliyordu, yalnızca masum oldukları için...

Zaman öyle bir zaman, mekan öyle bir mekandı… Ebabiller kara yere kararken Ebrehe’nin fillerini, gonca ana rahminde yetim kalıverdi. Kabe’nin duvarını bir kırlangıç kucaklamıştı oysa, çığlık çığlığa… Ardından bir şair kollarını açıp haykırmıştı: “Yaklaşıyor yaklaşmakta olan!.. Yaklaşıyor yaklaşmakta olan!.. Yaklaşıyor yaklaş…”

Avizesi cevza, ışığı dolunay idi gecenin... Yaklaşmakta olan, bir gül olup açtı ve yeminler edildi ömrüne. Gül açınca taşırdı insanlığın sevinç ırmaklarını ve dünya ilk kez dünya olduğunu hissetti. Bir bülbül gülün aşkına yanmış, yanmaktan kana boyanmıştı. Anlatıyordu: Zaman o gül gibi gül görmedi zaman olalı Gülün güzelliği dillerde dasitan olalı Peygamber Efendimizin hayat hikayesi… İskender Pala’nın güçlü kaleminden…

Ellerindeki imkanların ölçüsüne bakmadan büyük hayaller kurdular. Gözleri korkmadan, geri adım atmadan hedefe yürüdüler. Nasıl sonuç aldıklarını İnsan İsterse’ye anlattılar.

Yeteneksiz diye işe alınmadı. Kurduğu iki şirket de iflas etti. İlk filmi tutmadı ama o yılmayıp 30 Oscar alan Walt Disney oldu.

7 yaşında Kadıköy’de simitçi tezgahının başındaydı, 17 yaşında dünya güreş şampiyonu oldu: “Asrın güreşçisi” unvanlı Hamza Yerlikaya hayatını anlattı.

23 yaşındayken, 7 kişiyle kurduğu şirkette bugün 3000 kişi çalışıyor. Dünyanın 100 büyük ilaç şirketinden biri olan Abdiibrahim’in patron Nezih Barut nasıl başardığını anlattı…

Bir gün birinden dayak yedi, dünyaya dövüş sanatını öğretti: Bruce Lee’nnin hayatı ve başarı önerileri ilk defa Türkçe’de…

Babası bisiklet tamircisiydi, oğlu Dünya Motosiklet Şampiyonu oldu: Milli gururumuz Kenan Sofuoğlu’nun azmi nasıl zaferine ulaştı?

Bankadan emekli olduktan sonar 3 kişiyle kurduğu şirketi zamanla 3000 kişiye çıkaran Aynur Bektaş’ın kadınlara cesaret veren hayat hikâyesi…

Önce zorlu engelleri aşıp başarılı oldu, sonar doğduğu şehre 100’den fazla tesis bağışladı: “Bolu’nun babası” İzzet Baysal’ın iyilik ve azim dolu hikayesi…Öyle bir hayat yaşadı ki, yaşadıkları once “bestseller” kitap, sonar film oldu: Chris Gardner’in hikayesinin tüm detayları…

Sıfırdan kendi işini kurdu, 20 yılda 1 milyar dolarlık ciroya ulaştı! Bunu o sektörde daha önce kimse yapamamıştı. İndex’in sahibi Erol Bilecik anlatıyor.

Bu sayının aykırı/atipik azim hikayesinde Nietzche’nin hayatı var. Ustalara saygı köşesinin konuğu, Gripin efsanesini yaratan Necip Akar. Bu sayının azimli genç yeteneği Sinem Kobal. Ünlülerin kuaförü Mahmut Ebil ve Prof Zihni Sinir’in yaratıcısı İrfan Sayar ilk yıllarını anlatıyor.

Memleketimizde vaktiyle dedeleri Arnavutluk’tan yahut Arabistan’dan gelmiş millettaşlarımız vardır. Bunları Türk terbiyesiyle büyümüş ve Türk ülküsüne çalışmaya alışmış görürsek, diğer millettaşlarımızdan hiç ayırmamalıyız. Yalnız saadet zamanında değil, felaket zamanında da bizden ayrılmayanları nasıl milliyetimizden hariç görebiliriz? Özellikle bunlar arasında milletimize karşı büyük fedakârlıklar, Türklüğe büyük hizmetler yapmış olanlar varsa, nasıl olur da bu fedakâr insanlara “Siz Türk değilsiniz,” diyebiliriz. Doğrusu, atlarda soy aramak lazımdır, çünkü bütün meziyetleri içgüdüye dayanan ve irsî olan hayvanlarda ırkın büyük önemi vardır. İnsanlarda ise, ırkın sosyal karaktere hiçbir tesiri olmadığı için soy aramak doğru değildir. Bunun aksini meslek kabul edersek, memleketimizdeki aydın ve düşünürlerin birçoğunu feda etmek gerekecektir.