Hayata Dair Notlar

Bir cümlenizle kırılan, bir cümlenizle yelkenleri suya indiren, bir cümlenizle affeden adam değilim ben artık. Yoruldum. Her şeyi geçiştirmek, sadece gülmek istiyorum. Bir zamanlar hayatın getirdiği her şeyin üzerine iyi ya da kötü daha çok kafa yorardım. Uykularım kaçardı düşünmekten. Anı yakalayamazdım. En mutlu olmam gereken anda bile, ya geçmiş için üzülür, ya gelecek için kaygılanıyor olurdum. Bu saatten sonra kendimi yormayacağım hiç. Gülüp geçeceğim. Böyle tertemiz delirdim işte, sizi de beklerim, burası çok eğlenceli...   Türkiye’nin en çok takip edilen fenomeni Çağrı Taner’den, bilinen ama adlandırılamayan, hissedilen ama dile dökülemeyen, yanımızda olan ama yüzleşilemeyen ne varsa, hayatımıza, sustuklarımıza, anlatamadıklarımıza dair içten, duru bir sesleniş. Bir erkeğin içinden, sadece erkeklere değil, hepimize…

Neden bu kadar sert yazdığımı soruyorlar;

çünkü zarif cümlelerin üstüne basıp ezerek geçiyor insanlar...

Belki bin defa sorduğum bir soruyu burada bir kere daha sormak istiyorum: Batı neden bizden daha ileride? Batı edebiyatı bizim edebiyatımızdan neden daha zengin? Batı’nın ilim ve tekniği, neden bizi şaşırtacak yükseklikte? Allah insanları yarattığı zaman, Batılıların kafatasına on kilo ağırlığında bir beyin koymuş da bize yüz gram ağırlığında bir şey mi ayırmış? Hayır! Batılıların beyin ağırlığı ne kadarsa bizimki de o kadar? Farklı olan Batı’daki dil zenginliğidir. İngilizce’nin en az iki yüz bin kelimelik bir sözlüğü var. Dil zenginliği önce düşünce, sonra edebiyat ve ilim dünyasını güçlendiriyor. Peki, ya bizde!...