Son Cüret

Aralık 2002’de "faili meşhul" bir cinayete kurban giden değerli araştırmacı, Cumhuriyet Tarihçisi Dr. Necip Hablemitoğlu bu kitabında Alman Vakıflarının Türkiye’deki faaliyetlerine, yapısına ve bağlantılarına mercek tutuyor. Bu vakıfları Bergama’da altın madeni işletilmesinin önüne geçmeye iten dinamikleri inceliyor. Söz konusu vakıflarla işbirliği yapan Türk aydınlarının tutumunu eleştiriyor ve bu kişilerin eylemlerinin ne tür amaçlara hizmet ettiğini gözler önüne seriyor. Sivil Toplum Kuruluşlarının ve bireylerin Avrupa kökenli kurum ve kuruluşlarla olan ilişkilerinin ne tür riskler içerebileceği konusunda kamuoyunu aydınlatıyor, düşündürüyor...

Türkiye bir bilim ülkesi değildir. Ürettiği bilim de birkaç kişisel istisna dışında dünya ölçeğinde tamamen ihmal edilebilir düzeydedir. Türkiye’nin bu bilim fakirliği, sanayisine ve ticaretine de yansımıştır. Özgün hemen hiçbir sanayi ürünü olmayan Türkiye; ticarette de, tarımda da gariban olup; örneğin yazılım oluşturmak gibi akıl ve bilgiden başka hiçbir sermaye istemeyen, son derece kolay ve getirisi büyük bir işi dahi yapamamaktadır. Türkiye’de (askerlik hariç) hemen hiçbir konuda bir ehil insanlar sınıfı yoktur. 

Bu korkunç cehalet denizini yaratanların arasında yaşamaya nasıl devam edebileceğiz? Atatürk Türkiyesi çoktan tarih olmuş, 1950’den beri kırsal kökenli zır cahil politikacılar elinde Osmanlı tüm dehşetiyle hortlamıştır. Ancak eskisinden çok daha hızlı gelişen dünyada yeni Osmanlı Cumhuriyeti, Osmanlı İmparatorluğu kadar yaşamayacaktır. Aklımızı başımıza alıp, dünyayı yöneten bilgiyi edinip onu üretmeyi öğrenemezsek, bizlerin nesli bu yeni Osmanlı garibesinin parçalanarak tarih olduğunu ve Ön Asya’daki Türk varlığının silindiğini görecektir. 

Türkiye sonu pek feci bitebilecek olan bu cehalet temelli politikalarından derhal vazgeçerek aklını başına almalıdır.

Haçlılar Pagan Yeni Roma olarak geri dönüyor! Hem de yerli ve milli görünen eller ile.
 
Totaliter bir matrixin içinde olduğunu anlamayan insan her yerde mevcut olan ve bir merkezden yönetilen gölgeyi ilk bakışta algılayamazdı ancak işler değişti. 100 yıldır saklanan bir işgalin sır perdesi yerle bir oldu. Zafer ve ihanet aynı çıktı. Kudüs’ten İstanbul’a uzanan bir işgalin aynılığı netleşti. İnsanlık tarihinde çok acımasız zulümler ve yalanlar gördü, yaşadı. Ancak insana ve onuruna bundan daha aşağılık ve acımasız bir saldırı görmedi.
 
Bizleri, vatanı ve insanlığı bekleyen daha büyük parçalanmalar yoldayken ‘koruyanı ve saldıranı aynı’ kapıya çıkaran gölgenin maskesi düştü.
 
Bilişsel savaş rakibe karşı avantaj elde etmek, düşmanı etkisiz hale getirmek hatta yok etmek için beyin bilimlerinin silahlandırıldığı bir alan ise bu katliamın en önemli karargahı ile tanışın.
 
Gözle görülen bu parçalanma, gücü eline geçirdiğini sananların halkın üzerinde oynadığı ölümcül bir oyundan başka bir şey değildir.
 
Biz aslında neyin içindeyiz? Sırada ne var? Aynı düşman çok daha beter bir sapıklığa insanlığı hazırlarken belki de ilk kez hepimiz için güneş uyanıyor.

Kırmızı Kedi Yayınevi – Siyasal İslamcılık