Pozitif Yayınları – Atatürkçülük Nedir

Haçlılar Pagan Yeni Roma olarak geri dönüyor! Hem de yerli ve milli görünen eller ile.
 
Totaliter bir matrixin içinde olduğunu anlamayan insan her yerde mevcut olan ve bir merkezden yönetilen gölgeyi ilk bakışta algılayamazdı ancak işler değişti. 100 yıldır saklanan bir işgalin sır perdesi yerle bir oldu. Zafer ve ihanet aynı çıktı. Kudüs’ten İstanbul’a uzanan bir işgalin aynılığı netleşti. İnsanlık tarihinde çok acımasız zulümler ve yalanlar gördü, yaşadı. Ancak insana ve onuruna bundan daha aşağılık ve acımasız bir saldırı görmedi.
 
Bizleri, vatanı ve insanlığı bekleyen daha büyük parçalanmalar yoldayken ‘koruyanı ve saldıranı aynı’ kapıya çıkaran gölgenin maskesi düştü.
 
Bilişsel savaş rakibe karşı avantaj elde etmek, düşmanı etkisiz hale getirmek hatta yok etmek için beyin bilimlerinin silahlandırıldığı bir alan ise bu katliamın en önemli karargahı ile tanışın.
 
Gözle görülen bu parçalanma, gücü eline geçirdiğini sananların halkın üzerinde oynadığı ölümcül bir oyundan başka bir şey değildir.
 
Biz aslında neyin içindeyiz? Sırada ne var? Aynı düşman çok daha beter bir sapıklığa insanlığı hazırlarken belki de ilk kez hepimiz için güneş uyanıyor.

“Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler ve meczuplar memleketi olamaz; en doğru, en hakiki tarikat, tarikat-ı medeniyedir; medeniyetin emir ve talep ettiğini yapmak, insan olmak için kakifdir...”

- Mustafa Kemal Atatürk

Yıl 2002, Dr. Necip Hablemitoğlu, “Türkiye Cumhuriyeti, şeyhler, dervişler, müritler ve meczuplar memleketi olma yolunda, devrimlerden dönüş sürecinin sancılarını yaşıyor” diyerek endişelerini dile getiriyor, bulgularını ortaya koyuyor: “Yeni binyılın şeylerinin, dervişlerinin, müritlerinin ve meczuplarının amaçlarının da değiştiğini gözlemlemleniyor. Artık amaç, bir şeirat develeti kurmak değil. Şeriat, iktidarı, parayı, her türlü gücü ele geçirmenin sadece simgesel, klişeleşmiş adı. Mürtecilik yani gericilik de artık salt dinsel anlamda kullanılmıyor.”

“Bunlara karşı olmak, onaylamamak artık yetmiyor... Her gerçek kamu görevlisinin mağdur olma pahasına, elini taşın altına koyması; devletimizin, tam bağımsızlığımızın geleceği açısından inisiyatif kullanırken canının yanmasını, bedel ödemesini göze alması gerekiyor.

”Ben Türk’üm ve başka Türkiye yok” diyerek yola çıkmış ve bunun bedelini canıyla ödemiş gerçek bir aydın olan Necip Hablemitoğlu, “Köstebek” kitabında Fetö Terör Örgütü tehdidini, devlet kademelerindeki örgütlenmelerini kuşkuya yer bırakmadan belgelerle ispatlıyor.

 

Şişli’deki üç katlı pembe binanın perdeleri sıkı sıkıya kapalıydı. Gaz lambasının cılız ışığı, odayı hayal meyal aydınlatıyordu. Altı kişiydiler. Üzerine harita yayılmış masanın etrafında, ayaktaydılar.   Talihsiz bir kuşağın çocuklarıydılar. Hayat onları hep mecbur bırakmıştı. Bıyıkları terlediğinden beri neredeyse bir gün olsun günyüzü görmemişlerdi, Çanakkale’den Trablus’a, Yemen’den Sina’ya, Balkanlar’dan Kafkaslar’a vuruşmadıkları coğrafya kalmamıştı. Ve neticede, işte bu daracık odaya sıkışmışlardı.   Uzuuun uzun anlattığı haritadan başını kaldırdı. Adeta nefes bile almayan arkadaşlarına baktı. Ulusun kader anıydı. Söylenecek ne varsa söylenmişti. Söz bitmişti. O çelik mavisi gözlerinde belli belirsiz bir keder bulutu dolaştı. “Vakit tamam” dedi...   “Umutsuz olmayacağız. Uçurumun kenarındayız. Bizi canlı canlı mezara atmak istiyorlar. Son bir cüret belki kurtarabilir. Anadolu’ya geçiyoruz!”