Sesini hatırlayamadığınız birinin sizinle konuşmasını istemek, denizin ortasında otobüs beklemek gibidir. Komik ve umutsuz bir haldesinizdir, ama aynı zamanda da inatla o otobüsün geleceğine inanmışsınızdır. Bu durum, sizin hâlâ umut dolu olduğunuzu gösterir…   Annesini henüz çok küçükken kaybetmiş, babasını ise yanı başındayken bulamayan, gözlerinin içine bakamayan, sesini duyamayan bir çocuk… Şu hayatta tutunacak tek umudu, beyaz kâğıtlar üzerine cümleler kurmakta arar. Bir roman yazmayı, bu romanla aydınlatmayı ister annesinin gölgesini. Sahaflar Çarşısı’na uğradığı bir gün dükkânının eşiğinden adım attığı Vefa Bey ve hayranı olduğu, ona yazma yolculuğunda yoldaş olacak ünlü yazar Sevin ablayla tanışmasıyla adım adım hayatı değişmeye başlar. Annemin Gölgesi annesizliğin karanlığında babasını da kaybetmemeye çalışan genç bir yazarın öyküsü. Kitaplar okuyup hikâyeler yazmanın, kalbimizin derinliklerindeki duygularımızı nasıl iyileştireceğini gösteren, umutlu bir roman.

Acaba düzgün ve akıcı bir konuşmam olsaydı, dünyanın en büyük tiyatro oyuncularından biri olabilir miydim? On binler, yüz binler, belki de milyonların önünde hiç takılmadan, hiç kekelemeden, dupduru bir konuşmayla sözlerimi savurabilir miydim sahneden?

Hikmet, tiyatro aşığı bir çocuk. En büyük hayali, günün birinde tiyatrocu olup sahnelere çıkabilmek… Ama önünde büyük, hem de doğuştan gelen bir engeli var: Kekemelik. Tıpkı büyükbabası gibi o da kekeme. Hiç odasından çıkmayan, kendisiyle tek kelime bile etmeyen, evin içerisinde bir hayalet gibi dolaşan büyükbabası gibi…

Hikmet liseye başladığı yıl önce resim çizmeden duramayan sınıf arkadaşı Turgut, sonra adaşı olan Hikmet öğretmen ve en önemlisi de Hamlet ile tanışınca, bambaşka bir yolculuğa adım atar. Artık kekemeliği ile tam anlamıyla yüzleşmenin zamanı gelmiştir…

Kekeme Hamlet sadece dili değil, kalbi de kekeme olanlar için kaleme alınmış; tiyatronun, kitapların, resimlerin ve kalbimizin derinliklerindeki duygularımızın iyileştirici gücünü hatırlatan, umut dolu bir roman.