Bir Öykü Yazalım Mı?
Havhav Kardeşliği Bopato 1
Bobo, Pamuk ve Topik biraraya gelirse ne olur?
Evet, doğru bildiniz:
BO-PA-TO!
Yaşlandığı için terk edilmiş çoban köpeği Bobo'nun; korunaklı bir evde sevgi ve özenle büyütülen Topik'in ve doğduğu sokaklarda hayatta kalmaya çalışan Pamuk'un hikâyesi yer alıyor bu kitapta. Rastlantıların biraraya getirdiği bu üç köpeğin yolları kesişinceye kadar insanlarla ve diğer köpeklerle kurdukları ilişkileri, acımasız koşullara karşı verdikleri mücadeleleri okurken siz de BOPATO'nun bir üyesi olmak istemez misiniz?
Büyükler de okuyabilir, onlar da gruba katılabilir!
İlginç Bir Şey Yapmalıyız
Konuşmadan, sıkılarak izledikleri arı ne yapacağını biliyordu oysa. Dönüp durmuş ve sonunda musluğun üstüne konmayı başarmıştı işte. Minicik gövdesi inip inip kalkıyordu. Susuzluğunu, belki de can sıkıntısını gideriyordu. Yorulmuş olmalıydı. Bu musluğu bulana kadar kim bilir nerelerde dolanmıştı? Oysa Hakan’la Tunç’un arı gibi aradıkları, peşinden gidecekleri bir amaçları yoktu. Sorun buradaydı işte. Bir şey yapmak istiyorlardı ama ne yapacaklarını bilmiyorlardı...
Tunç ve Hakan, sıkıcı geçen yaz tatilinde ihtiyaç duydukları şeyin bir macera olduğuna karar verirler. Böylece tekdüze günlerine heyecan katacak, okul başladığında arkadaşlarının ilgi odağı olacaklardır. İki kafadar, mahalledeki terk edilmiş eve girme planı yaparlar. Ancak evin ıssız odalarında onları bekleyen başka misafirler olduğundan henüz habersizlerdir... Çağdaş edebiyatımızın en önemli öykücülerinden Cemil Kavukçu, çocukluk yıllarını geride bırakmanın eşiğindeki iki arkadaşın yaz tatilini anlatırken okurlarına, büyümeyle hissedilen değişimin, eski oyunlardan kopup yeni arayışlara yönelmenin, tanınmaya ve “ilginç” olmaya duyulan isteğin, ilkgençliğe atılan adımların deneyimini hatırlatıyor.
Kafeste Bir Topik Bopato 3
"Biz bir aileyiz ve o yüzden Bopato’yuz." Gözünü bir kafeste açmıştı Topik. Annesini hiç tanımamıştı. Sonra Burcuların evi. Fakat çok sevdiği bu evden de ayrılmak zorunda kalmış ve bir barınağa düşmüştü yolu. Barınak korkunçtu ama orada Bobo ve Pamuk ile tanışıp Bopato olmalarıyla tüm hayatı değişmişti. Bobo, "Buradan kurtulacağız," demişti. Kurtulmuşlardı. Ancak planları hiç de düşündükleri gibi gitmedi. Bakalım tam da özgürlüklerine kavuşurken birbirlerini kaybeden Bopato yeniden bir araya gelebilecek mi?
Köprü Kitaplar 15-Yolun Başındakiler
Edebiyat ustası Cemil Kavukçu ilk gençlik romanıyla Köprü Kitaplar'da!
Öykücülüğümüzün ödüllerle taçlanan büyük adı Cemil Kavukçu, ilk gençlik romanı Yolun Başındakiler'de eğitim sistemimizin ezeli sorunlarını bir ortaokul öğrencisinin gözünden anlatıyor. Derslerin karatahta önünde anlatıldığı bir dönemde, yasakçı ve ezberci eğitim sisteminde var olma mücadelesi veren gençlerin romanı, ülkemizde süregelen birçok soruna incelikle değiniyor. Yarattığı etkileyici karakterlerle, erkek ve kız çocukların eğitimde fırsat eşitliğine sahip olamamasının, eğitimcilerin disiplin sağlamak için kullanılan sert yöntemlerin gençler üzerinde bıraktığı olumsuz etkileri işleyen Kavukçu, çok katmanlı bir kurgu sunuyor. Roman, ergenliğin utangaç ilk aşkları, çalışan çocuklar gerçeği ve haksızlıklara karşı dayanışma gibi evrensel temalarıyla derinleşiyor. Özgün Köprü Kitaplar koleksiyonunun 15. kitabı, her yaştan okur için vazgeçilmez bir başyapıt.
İlkokulu bitirmenin heyecanı hepsini sarmıştı. Artık siyah önlük yoktu, haylazlık yüzünden zil çalana kadar kapı arkasında tek ayak üstünde beklemek yoktu. İsmet, ortaokula başlayacağı için gururlu ama kaygılıydı. Yeni okulunda, öğretmenler tek bir bakışla herkesi tir tir titretirken, bu yıldırmalara pabuç bırakmayan bir grup öğrenciyle tanıştı: İbretlikler. Bir yandan da, Hatice'ye beslediği duygularla ne yapacağını bilemeyen İsmet, İbretlikler'e özenir gibiydi...
"İlkgençlik çağı, gençlik yıllarının başıboş yaşamı ve bu yaşamların içinden çıkan genç kişilikler az yazılmıştır. Böyle kişileri, pek bilmediğimiz dünyaların içinden çıkarıp önümüze öylesine canlı biçimde getiren Kavukçu'nun bu kitabı, son zamanlarda okuduğum en önemli gençlik romanlarından biri. Kuşağımızın büyük ustasını yakından tanımak için iyi bir başlangıç."
Semih Gümüş
Masal Kurma Oyunu
Derken, bir masal diğerini yarattı...
Bora, teyzesinin Ayvalık’taki evinde enfes bir yaz tatili geçiriyordu. Doğayla iç içe günler, denizde keyifli saatler, sohbet eşliğinde yakılan mangallar… Elektriklerin kesildiği bir akşam, eniştesi “masal kurma oyunu” oynamayı önerdi. Çünkü masallar karanlığı ve sessizliği severdi. Yaşlı bir oduncunun öyküsüyle başladı her şey. Sonra haber geldi: Albatros Kraliçe Zuhra’nın hükümranlığındaki Kuşlar Sarayı’nda, yolunda gitmeyen bir şeyler vardı...
Çağdaş edebiyatımızın usta öykücülerinden Cemil Kavukçu, Bir Öykü Yazalım mı?’nın ardından, çocukları yeni öyküler kurmaya davet ediyor.
Özgürlüğe Kaçış Bopato 2
Biz Bopato’yuz! Anca beraber, kanca beraber!" Bobo, Pamuk ve Topik’in barınakta başlayan dostluğu özgürlüklerine kavuşma çabalarıyla giderek güçleniyor. Kendisinden çok Pamuk ve Topik’i düşünen Bobo, barınaktan kaçmayı aklına koymuş ve planını yapmıştır. Ancak bu planı uygulamak sandığından daha zor olacaktır: Oradan kaçıp kurtulmak için Topik’in hâlâ çok zayıf olması, Çalı, Diken, gözlüksüz İsmet ve Bedri gibi zorlukların birer birer üstesinden gelmeleri gerekmektedir. Bakalım Bobo’nun planı umduğu gibi tıkır tıkır işleyecek mi?
Selonun Kuşları
Selo’nun Kuşları başlığı altında topladığım bu öykülerimde, topaçların, çemberlerin döndüğü; sokak aralarında, geniş bahçelerde oyunların oynandığı; sinema önlerinde resimli romanların alınıp satıldığı; bisikletlerle dere boylarına gidildiği; kedilerin, köpeklerin, kuşların da oyunlara katıldığı; kışın kar yağarken sıcak odalarda masalların anlatıldığı; rüyalarda bile oyunların görüldüğü bir çocukluk dönemini anlattım.
Oyun oynamaya zaman bulamadan, çocukluklarını yaşayamadan hemen büyümek, çalışmak zorunda kalan, amaoynayamadıkları oyunları yüreklerinin bir köşesinde taşıyan küçük adamların buruk öykülerini de yazdım. Dünyayı tanımaya başlayan, dostluğu, sevgiyi öğrenen çocukları anlattım bu öykülerde. Selo’nun kuşları’nı yazarken o yıllara döndüm, çocukluğumu yeni baştan yaşadım. - Cemil Kavukçu -
Siyah Rüya Taşı
Tasmalı Güvercin
İkinci kaptanla üçüncü çarkçı hiç keyif almadıkları her hallerinden belli olan bir bıkkınlıkla bağırışsız, küfürsüz, yorumsuz tavla oynuyorlar. Her an bırakıp kamaralarına çekilebilirler. Ben de elime geçirdiğim, iyice yıpranmış, hamur gibi olmuş elli ikilik desteyle kâğıt falı açıyorum. Biraz sonra kamarama gidip dolabımdaki stoktan (gemide içki içmek yasak olmasına karşın, kaptan ve çarkçıbaşı dahil herkesin dolabı ağzına kadar içki doludur) bir şeyler içip kitap okumayı düşünüyorum.
Tasmalı Güvercin, öykücülüğümüzün son dönemine damgasını vurmuş yazarlardan birinin, Cemil Kavukçu’nun çok önemli bir ustalık yapıtı. Kavukçu, okurunu bambaşka bir dünyaya götürüyor. Sessiz kasabaların birer kartpostal gibi hareketsiz görünümlerinin ardında yaşanan tekinsiz, ama alabildiğine renkli dünyasına... Bugüne kadar hakkında sayısız yazı yazılan Kavukçu, Fethi Naci’yi haklı çıkarıyor: Elini neye değse öykü oluyor.
Üstü Kalsın
Çünkü her sorunun yanıtı doğada.
Bulutların yarattığı bunca karmaşanın anlamı şu; sen de her an, anbean değişiyorsun, bunu görüyor ve hissediyorsun. Yakıcı düşüncelerin gücü yok artık üstünde. Kurtulacaksın. Onsuz yazabilmek, okuyabilmek, duyabilmek, görebilmek, onun dışında kalabilmek ayrı bir büyü, ayrı bir yürek.
Öykücülüğümüzün usta kalemi Cemil Kavukçu, yeni öykülerini Üstü Kalsın’da bir araya getiriyor. İnsanın insanla, doğayla ilişkisi, kendi iç dünyasıyla ilişkisidir aynı zamanda. Kavukçu, kahramanlarını öyle yerlerinden yakalayıp anlatıyor ki, sonunda okur kendisini, adına öykü dediğimiz aynanın karşısında çırılçıplak buluveriyor.
Üstü Kalsın, aklınızdan çıkmayacak öykülerden oluşuyor.
