Dijital platformda milyonlarca kişi tarafından okunan 17 Numara serisinin ilk kitabı 17 Numara: Katliam, kurgusu ile kalp atışlarınızı hızlandırırken nefesinizi kesecek.

Gerçek manada kötü olmak için insan ne yaşamalıydı? Kötülük insanın içinde miydi yoksa hayatın ta kendisi miydi?

Oyuncu olmak için var gücüyle çalışan Defne’nin, şanssızlıklarla dolu günün ardından tek isteği, bir an önce ailesinin yanına gidebilmektir. Ancak bindiği otobüs ve oturduğu 17 numaralı koltuk, hayatını bir anda değiştirmiş ve onu hiç beklemediği bir yöne doğru sürüklemeye başlamıştır.

Otobüs, eli silahlı yedi katil tarafından durdurulmuş ve bu katiller, yanlarına sekizinciyi almak için gözlerini karartmıştır.

Katliam, gözyaşı ve kaçış umudu... Defne, eski hayatına dönmek için var gücüyle çabalamaktadır ancak karşısındakiler, normal insanlar değildir.

Bir yanda katliamdan beslenen katiller, bir yanda benliğini korumayan çalışan Defne...
Defne için hayatın acımasız planları vardır. Neden seçildiğini öğrenmenin vakti gelmiştir. Ya onlardan biri olacaktır ya da onlara direnerek hayatını daha da büyük bir çıkmaza sürükleyecektir.
“17 numaradaki insanoğlu, seni seçtim!”

Asena, Sinan, Defne, Zeynep, Berk.

Ve sevgili köpekleri Ahbap.

Onlar Gökkuşağı Savaşçıları!

Amaçları okullarına bir kütüphane kazandırmak. Okulun bahçesindeki küçük, gizemli ev bu iş için biçilmiş kaftan.

Ancak Harap evde olup bitenlerden ve kendilerini bekleyen tehlikelerden habersizler.

Hayatta ne çok yollar yürüyoruz.

Çocukluk yolları... Okul yolları...

İlkgenç liğin sancılı yolları...

Üniversite yolları...

Romantizmin acı, tatlı yolları...

Çalışma yolları...

Dönüp baktığımda bir prizma görüyorum sanki.

Serra’nın ne çok yüzü var.

Çocuk Serra. Okullu Serra.

Üniversiteli Serra.

Âşık Serra.

Başka başka yollar, başka başka hayatlar, başka başka kimlikler, düşünceler, duruşlar.

Şimdiyse evlilik yolunda!

Bunu Sen Oku, başarının zirvesini de hayallerinin sayısız kez yerle bir olmasını da görmüş birinin unutuşa direnen, inancını koruyan sözleriyle yazılmış bir hayat şarkısı. İclal Aydın, heykeltıraş Ozan Ünal’ın benzersiz hayal gücüyle yarattığı çizimler eşliğinde anılarının izlerini sürse de, aslında çocukluk hüzünlerine, ısrar ettiği hatalarına, hevesine ve hayallerine şefkat gösterebilen herkesin hikâyesi bu. Her düştüğünde yerden bir avuç toprakla ve yenilenmiş olarak ayağa kalkmaktan, kalbine bir şans daha vermekten yorulmayan; pişmanlığa değil gönlünce yaşamış olmanın huzuruna sığınan bir yazarın kaleminden geleceğe ve okura yazılmış bir mektup.



"Mesela biliyor musun, beni başarılarımdan çok başarısızlıklarım güçlendirmiş aslında. Her batırıp berbat etme hikâyemde bir kahramanım olmuş, bir şekilde elimi tutmuş. Onlarca yıldır benimle evden eve taşınan günlüklerimi yaz başında okuduğumda dedim ki, İclal senin bir başarı hikâyen yok! Senin muazzam başarısızlıkların var. Ama maça dönmeye bir güç, cesaret bulmuşsun her seferinde. O güç ve cesaret kaybetmekten doğuyormuş meğer…

Ben kaybettim, ben yazdım.

Ozan okudu ve karaladı.

Bunu sana anlattım, sen oku."

Daha ufacık bir kız çocuğuyken, cadı onu ne kapısı ne de merdiveni olan bir uzay uydusuna hapsetti. Gelecekte bile, kuleye hapsedilen genç kızlar var...

Cress, Cinder’ı Kraliçe Levana’nın hain planlarından haberdar etmek için her şeyi göze almıştı. Ancak ufak bir sorunu vardı. Çocukluğundan beri, hapsedildiği bir uyduda yaşıyordu ve ona eşlik eden tek şey internet bağlantılı ekranlardı. Elinde yalnızca bu ekranlar olunca, Cress’in de efsanevi bir hackera dönüşmesi kaçınılmazdı.

Bütün Dünya; Cinder, Kaptan Thorne, Scarlet ve Wolf’un peşindeydi. Onlar ise Levana’nın planlarını altüst etmek için Cress’i esir tutulduğu uydudan kurtarmaya ant içmişti. Ancak bir şeyler ters gitti ve ekip üyeleri uzayın ortasında birbirlerini kaybetti. Kraliçe Levana ise hiçbir şeyin İmparator Kai ile düğününü engellemesine izin vermemeye, dolayısıyla Cinder’ın peşini bırakmamaya kararlıydı.

Cress, Scarlet ve Cinder, Dünya’yı kurtarmaya gönüllü olmamıştı. Yine de Dünya’nın tek umudu Cress, Scarlet ve Cinder’dı.

Baharlar, kar taneleri ve güneş ışınları! O ışınlar çiçeklere ve kar tanelerine vuruyor, simli ışıltılar oluşturuyordu. İşte böylesi bir doğa görüntüsü içinde dedemle konuştum, anlattım, tüm duygularımı paylaştım onunla. Unutulmaz bir zaman dilimiydi benim için. İşte böyle. Ve sonra... Arkadaşlar. Gırgır, şamata. Bu da hayatın başka bir yüzü. Sabah dedemle geçmişti ve bambaşka düşünceleri yaşamış, öğleden sonraysa arkadaşlarla gelecek üstüne, bizden sonraki kuşak üstüne, çocuklarımız üstüne eğlenceli konuşmalar yapmış, gülmüş, eğlenmiştik. Ölüm ve doğum. Geçmiş ve gelecek. Tıpkı kar taneleri ve baharlar gibi... Hayatımızı oluşturan değişik renkler. Bitmedi! Bir de ofiste yaşananlar var. Dedim ya, süperstar gibiyim, diye. Dün sabah ofise geldiğimde ne göreyim! Masam çiçekler içinde. Ve bir not, "Tanrının verdiği en güzel hediye. Tadını çıkar." Ve altında tüm çalışanların imzaları. Kutlamalar, iyi dilekler. Çok, çok hoştu. İşte sayende yaşananlar, sevgili bebiş. İstersen artık bize ‘iyi geceler yedi cüceler’ diyelim ve uyuyalım. Ne dersin?..

Sayın sen, artık beni tanıyorsun. 

Ben Deva. Bildiğin üzere soyadının hakkını veren çetin bir kadınım. Erkek kılığına girerek başladığım bu yolculukta düştüm, kalktım ve âşık oldum. Zaten erkek gibi büyüdüm, sorun olmaz, gerçekler ortaya çıkmaz sandım ama hayat bana işlerin o kadar da kolay olmadığını gösterdi. Eğer Her Kimsen diyerek biten bu yolculuğun nereye gittiğini merak ediyorsan doğru yerdesin. Bu sefer hikâyenin sonunu seninle beraber getireceğiz. Erkek kılığına girmek mi daha zordur yoksa bunun ortaya çıkması mı, işte orasını birlikte göreceğiz. Ama bir kere daha söylemeden edemeyeceğim, yol çok engebeli. Sen kemerini takmayı yine ihmal etme. Bu sefer hem agresif hem de gerçeklerle yüzleşince ne yapacağını bilemeyen telaşlı bir şoförüm. 

Ve evet… Hazırsan devam edelim mi?

Eflâl serisinin çok satan yazarından spor ve romantizm temalı yepyeni bir gençlik kitabı!
Sayın sen, ben Deva. Deva Çetinceviz.
Adımdan da anlayacağın üzere ben kolay lokma değilim. Evet, babam beni erkek gibi büyüttü ama öyle olmasaydı da ben tuttuğunu koparan bir kadın olurdum.
Benim hikâyem, kardeşimin başımıza açtığı işler yüzünden babamın benden yardım istemesiyle başladı. Ama bu sandığın kadar küçük bir yardım değildi. Yardımcı antrenörlük yaptığı bir basketbol takımında iki aylığına onun yerine bakmamı istiyordu.
Bu benim için çocuk oyuncağıydı. İşi yerine getirebilecek kabiliyete sahiptim. Kolaylıkla üstesinden gelebilirdim.
Lakin küçük bir sorunumuz vardı.
Bu işi erkek kılığına girerek yapmak zorundaydım.
Hem de bir erkek basketbol takımında.
Anlayacağın üzere olaylar karışık, yolumuz engebeli. Ve ben agresif bir şoförüm. Erkek gibi büyümekle erkek olmak arasındaki farkı göreceğim bu yolda bana eşlik edersen kendimi daha az yalnız hissederim.
Hazırsan başlayalım mı?

Tuvaldeki Yaralar ile okurların beğenisini kazanan Neva Altaj, yeni kitabı Kırgın Fısıltılar’da anlaşmalı bir evlilikle bir araya gelen iki yaralı karakterin hikâyesini anlatıyor.
Mikhail
İtalyan ve Rus mafyaları savaşta.
Ortalık toz duman.
İki taraf da acımasız, insafsız ve affetmez.
Ama sonra, dünyalarımızı birleştirmek için bir karar verildi.
İki taraf arasında bir evlilik.
İtalyan mafyasının en güzel kızı,
Ve Bratva’nın en korkulan canavarı.
Onu o kadar uzun zamandır uzaktan seviyordum ki.
Sonunda benim oldu.
Ama gerçekte kim olduğumu anlayınca
Benden kaçacak mı?
Bianca
Kardeşim için her şeyi yaparım.
Onun güvende olması için
Bratva’dan biriyle evlenmek dahil.
Saldırgan, taş kalpli bir vahşi bekliyordum.
Ama hayrete düştüm.
Bu yaralı, korkutucu adam
İstediğim her şeye sahip.
Şimdi sıra bende.
Onun duvarlarını aşmam gerek.
Ve aramızdaki engelleri yok etmek için
Tek sahip olduğum kırgın fısıltılar…

“Geçmişle gelecek arasında zamansızlaşıyorduk.”

“Anne ve babası öldüğünde, masalları tükenen küçücük bir kız çocuğu vardı. Bergamot ağaçlarının altında, ailesiyle son mutlu oldukları an’da zamanı durdu farz etmişti küçük kız.

Eksilerek büyümüş, bir kokunun peşine düşmüş, karşılıksız bir aşka yenilmiş, tek başına ayakta kalmak zorunda olduğunun farkına vararak yaşamış ve bir gün eğer düşerse, babasının ona anlattığı masallardaki kahramanın gelip kendisini bulacağına ve düştüğü o yerden onu kaldıracağına inanmıştı.

Küçük kız, kahramanı olacağını söyleyen ama hiçbir zaman bunu başaramamış deniz gözlü çocuğu kurtarmak için kahraman olmaya kalkmış ve öyle bir zindana düşmüştü ki; her yer kapkaranlıktı.

Çünkü o zindanda Kara vardı.

Kara, küçük kızın elinden tuttu ve onu yerden kaldırdı. Çünkü Kara, masalları tükenen küçük kızın, bir gün zora düştüğünde kendisini kurtaracağına inandığı kahramanıydı.

Ve Bora bilmiyordu ki, küçük kız kahramanını kendi bile fark etmeden bağrına basmıştı. Bu dünyada, Kara’yı seven tek kişi olma pahasına da olsa mücadele edecek ve ondan asla vazgeçmeyecekti.”