Ah Mercimeğim
Cevizin dibi kaynıyordu. Aslı’nın gelin gideceği yer Marmaris’ti. Oradaki bir sarrafla evlenecekti. Kızlar laf kazanını habire harlıyorlardı. Ben yine gizli yerimdeydim. Herkes konuşuyordu. Aslı susuyordu. “Ne şanslısın. Tüm yıl tatil gibi olacak sana.” “Sen zaten altın gibiydin, bir de altıncıya düştün kız.” “Altın suyuna battın da çıktın say bacım.”
Herkes, her şeyi diyordu da bir tek Aslı’nın dilinde laf yoktu.
Evlerde, yollarda, yol kenarlarında lafazanlıklar, eprimiş pabıçlar, hardal sarısı pantollar, it ayağı yemiş gibi gezen gobeller... Yalan dünya, zalım dünya... Sen bekle ecik, bir yağmur yağacak düzelecek her şey...
Ah Mercimeğim, en olmayacağı olur eden sebatkârlığın hikâyeleri. Aşkın ve tutunmanın halleri...
Mustafa Çiftci’nin yeryüzüne iyilikle bakan masalsı dünyasından...
Taşranın ağrıları, heves ve rüyaları...
Seyrek Yağmur
Bir pazar sabahı Rıfat günlerin aynı kaba damlamadığını fark etti. “Günler damlıyor ama aynı kaba değil,” dedi. Gökyüzüne baktı: Boştu. Hiç bulut yoktu, aslında hiçbir şey yoktu. Çağımızın çıplak güneşi her şeyi yok etmişti, enginliği, bulutları ve kuşları... Maviyi bile yok etmişti, sonra da sırasıyla diğer renkleri, bazı sesleri, kelimeleri ve anlamları. İnsan bu yoklukta yeni bir şey söyleyemez, olsa olsa kendini tekrar ederdi.
Rıfat, zamanımızın bir kahramanı gibi, bir niteliksiz adam gibi, bir aylak adam, bir lüzumsuz adam gibi, bir “R.” gibi, geziyor hayatın içinde. Hayat, arada Rıfat’ın dükkanına da uğruyor.
Rıfat, filmleri, kitapları, hayalleri, fikirleri, dertleri, mes’eleleri de geziyor. Ortaya sorulmuş soruları üzerine alınıyor, bazı. Neyin peşinde bu adam?
Rıfat, bir hikayenin içinde midir, anlamaya çalışıyor, insanın bir hikayenin içinde olduğunu anlamasının yolunu arıyor...
Seyrek yağmura şemsiye açılır mı?
Belki Bir Gün Uçarız
O ağacın altında uzanmaya devam ettim. Yıldızlar aslında nedir size söyleyeyim: Yıldızlar, acıdan delirmiş insanların gökyüzüne sıktıkları kurşunların açtığı deliklerdir. Bilim adamları sürekli yenilerini keşfettiklerini söylüyorlar. Bunda şaşılacak bir şey yok. Yukarısı bir gün dümdüz olacak.
Şehir içinde dünya turu, kalbin içinde kapı zili, aklın içinde sergüzeştler... Kutu gibi evler, ebesinin örekesine çıkan sokaklar, yeteri kadar ölmüş insanlar. Dünya yalan, hatta adaletin bu mu ulan?
Benim abim şampiyon! “Hayat, kitapta durduğu gibi dursaydı be Allahım.”
Belki Bir Gün Uçarız, yeknesaklığa celalleniyor, huzursuz, şedit ve enerjik... Yeni bir yazarın ilk kitabı...
Aylin Balboa, deşeliyor, haykırıyor, söyleniyor... Şah damarı atıyor tıp tıp, sokak taşıyor yanında.
Şafak-Sevgi Soysal Bütün Eserleri
Sevgi Soysal, hayatında yol açtığı derin sarsıntılara rağmen sadece bir seyircisi olduğunu söylediği 12 Mart’ta sanık sandalyesine oturtulmuş bir tanıktı. Şafak, bu tanıklığın, gerçekçi olduğu kadar şiirsel bir hikâyesidir.
Baskınlara, sorgu ve işkenceye karşı insanın sesini duyurduğu için bir kuşağa Sevgi Soysal’ı sevdiren bu roman, hem bir döneme tanıklık eden hem de bireysel tepkileri tüm karmaşıklığıyla yansıtan bir edebiyat başyapıtı olarak hâlâ güncelliğini korumaktadır.
Senin Hakkında Bir Hikaye
Kitapları 500 bin okura ulaşan sevilen yazar Arda Erel, son romanı Senin Hakkında Bir Hikâye ile Literatür Hayat’ta.
Senin Hakkında Bir Hikâye, duygusal bir yolculuk sunmaktan öte, aşkın farklı yüzlerini, insanların bu duyguyu sosyal medya ve arkadaşlık uygulamalarında arayışını ve en önemlisi, içedönük bir yolculuğu anlatıyor. Arda Erel, roman boyunca karakteri aracılığıyla okuyucuyla konuşurken, aşkın karmaşıklığını, ihmalin yarattığı kırgınlığı ve bu duygulardan özgürleşme isteğini derinlemesine hissettiriyor. Roman, sadece bir ayrılığın hikâyesi değil, herkesin gizli ya da açık, hayal kırıklıklarının yasını tuttuğu bir dünyada, ayrılığın yarattığı acıyı özgürleşme fırsatı olarak gören bir kadının ustaca işlenmiş hikâyesi. Arda Erel, son romanı ile okurlarını ayrılık ve kayıp üzerine düşündürmeye ve kaybın yarattığı duygularla yüzleşmeye davet ediyor.
Kitaptan:
“Bütün bu yaşadıklarımın ardından, beni ihmal eden sadece o değildi, kendimdim, diye düşünüyorum. İhmal etmek kendini, eğer bunu ezberlemişsen bir de, değişmesi öyle zor ki. Ezberlerini bozmak, asla kolay değil. İhmal edilmişlik, bir ezberse senin için, hep tetikte yaşaman gerekiyor, gözün hep kendine karşı açık. Oysa aşk, gözlerini kapamanı bekler. Teslimiyeti…”
Sarsıntı – Literatür Yayıncılık
Sarsıntı, tıpkı bir kelebeğin kanat çırpışının, dünyanın öbür tarafındaki hayatları etkilemesi gibi, aradığı aşkı bulması ile yıllardır kaçtığı geçmişiyle çarpışan psikolog Derin’in hikâyesini anlatıyor.
“Ben Derin. Takvime göre 28 yıl önce dünyaya geldim, ama sadece anne karnından çıkmakla doğmuyor insan. Hayatta bir acının içinden geçince de doğabiliyorsun, kendi içinde başka bir ‘sen’le tanıştığında da. Ve belki de en önemlisi, aşk denen mucize kapını çalıp karşına oturduğunda da yeniden doğmuş gibi hissedebiliyorsun. İşte bu yüzden sana anlatmam gereken bir hikâyem var. Çünkü ben ilk kez âşık oldum ve aşkla yeniden doğmanın bu kadar büyük bir sarsıntı olacağını bilmiyordum...”
Peki etrafındaki herkese dokunmak, yaralarını iyileştirmek için mücadele veren bir kadın, kendi yaralarını sarmadan, dünden kaçarak bugünü yaşayabilir, aşkla dönüşebilir mi? Üstelik geçmiş, şimdiye bu kadar yakınken.
Sevilen yazar Arda Erel, Sarsıntı romanıyla haklı olmak değil sadece mutlu olmak isteyen ve bu yüzden de en çok söyleyemediklerinde saklanan bir kadının görünmeyen yüklerini aşk üzerinden anlatıyor.
Bizim İnce Kızlar
Fakir Baykurt, öykülerinde köy yaşamının sertliği, yoksulluk, cahillik, taassup, batıl inanç, sömürü gibi sorunları ele alarak köylünün maddi ve manevi dünyasını toplumsalcı ve gerçekçi bir bakıştan işliyor. Gözlemlerden, canlı tanıklıklardan yola çıkan yazar, günlük konuşma dilini öyküye taşıyarak zaman zaman mizahi bir dil kullanıyor; bürokrasinin çarkları arasında sıkışan ama içinde de bir umudu barındıran “sıradan insanı”, yaşadığı yerin atmosferiyle birlikte çarpıcı bir biçimde betimliyor.
İlk basımı 1993’de yapılan Bizim İnce Kızlar’ı yeniden okurla buluşturuyoruz:
Yeni zamanda Duisburg’ta kadınlar, şimdiye kadar “erkek işi” sayılan işlere karakucak daldı. Bir iki yıldır otobüs, tramvay da sürüyorlar. Başımı çevirip en öne, sürücünün oturduğu bölüme bakıyorum. Yanında ince, uzun, fidan boylu biri dikiliyor. Konuşuyorlar. Sürekli indi bindiler oluyor. Tramvay hep dolu. İşçiler, işçi çocukları bir yerlerden kalkıp bir yerlere yetişmeye çalışıyor. Ben bugün onca ses arasından nedense hep Türkçeleri seçiyorum. Ama beni etkileyen o tatlı sesi bir türlü bulamıyorum. Deli olacağım. Yolum da bitiyor; Sığır Kapısı denilen yerde inmem gerekiyor. Üzgünüm; bir yenilmişlik duygusu içinde, ön kapıya doğru yürüyorum.
Hemen dibimde, “Vallayi çok iyi etmişin Emine!” diyor biri: “Bu yılın sonunda ben de senin gibi çalışmaya başlarım. Neden dersen, artık okul bitiyor! Ne yapıp edip bir iş bulmam gerekir...”
Anadolu Garajı
Fakir Baykurt, öyku¨lerinde köy yaşamının sertliği, yoksulluk, cahillik, taassup, batıl inanç, sömürü gibi sorunları ele alarak köylu¨nu¨n maddi ve manevi du¨nyasını toplumsalcı ve gerçekçi bir bakıştan, canlı tanıklıklardan yola çıkan yazar, gu¨nlu¨k konuşma dilini öyku¨ye taşıyarak zaman zaman mizahi bir dil kullanıyor; bu¨rokrasinin çarkları arasında sıkışan ama içinde de bir umudu barındıran “sıradan insanı”, yaşadığı yerin atmosferiyle birlikte çarpıcı bir biçimde betimliyor.
İlk basımı 1970’de yapılan Anadolu Garajı’nı yeniden okurla buluşturuyoruz:
“Ah; bana edenler ettiğinden bulsun! Bana sebep olanlar kebap olsun! Cayır cayır yansınlar ateşlerde! Anam babam, kaynanam kaynatam, kocam, hepsinin yu¨zlerini yu¨yu¨cu¨ler görsu¨n! Hepsini teneşirler paklasın! Hepsinin sırtları tahtaya gelsin! Bana göz değdirenlerin, bana muska yazdıranların! Bu tu¨yu¨ bozuk doktorun, bu şaşı hemşirenin! Elimi kolumu tutup bayıltanların, içimi boşaltanların! Tu¨mu¨nu¨n yeri, yedi kat cehennem olsun! Şimdi yatıp kalkıp ileniyorum hepiciğine. Gökyu¨zu¨ne bakarken ileniyorum. Yanıbaşımda yatan Ömercikli gelin çisini ederken ileniyorum. Bana nasılsın diye soran birisine iyiyim diye karşılık verirken ileniyorum. “Bunu koymam sizde!” diyorum. “Ne yapar eder öcu¨mu¨ alırım! Hepinizin durduğu köyu¨, hepinizin gerdeğe girdiği evi yakarım! Nasıl aldınız benim bebemi?” diyorum. Ah; ah kahbe du¨nya ah; ah çaresizlik!”(Dağlarda Doğuracağım)
Sarı Traktör
Özeler köyünün halkı tarımla geçinir. Yazın harman döver, sonbaharda çift sürer, pancar toplar, neredeyse yıl boyu çalışır. İşten kaçınmaz hiçbiri. Kolay da değildir yaptıkları iş. Ellerinde bir çift öküzün sürdüğü düven ve atların çektiği arabadan başka bir şey yoktur. Köye ilk traktörün girmesiyle tarım işlerinin daha hızlı ve daha az çaba harcayarak yapılabileceğini görürler. Ama traktör almak kolay değildir ki...
Köyün varsıl ailelerinden biri olan İzzet Ağa‘nın oğlu Arif de tıpkı köylüleri gibi hiçbir işten kaçınmayan bir delikanlıdır. Yaşıtlarından farklı değildir sorunları, umutları. Ama şimdi sözlüsüne duyduğu sevdanın üstüne bir yenisi, traktör sevdası eklenmiştir. Ama şu babası yok mu, bir türlü razı gelmez traktör almaya! Halbuki bir traktörü olsa Arif‘in...
Sarı Traktör tarımda makineleşmenin yeni yeni başladığı bir dönemde, bir Anadolu köyünü ve köylüsünü, bir delikanlının traktör tutkusu ekseninde son derece yalın bir dille aktarırken, köylük yerlerin doğasıyla da buluşturuyor okuru.
Apollon’un Görevleri 5 – Nero’nun Kulesi
Bu perişan ergen bedeninde, utanç verici Lester Papadopoulos ismiyle geçirdiğim altı ayın ardından yolun sonuna geldim.
Meg'le birlikte ülkenin öbür ucuna savrulduktan sonra geri dönüyoruz. Kadim kâhinleri kurtardık, lejyonlar dolusu canavarı alt ettik ve büyük kayıplar yaşadık. Triumvirate'nin kötü kalpli iki imparatorunun, Commodus ve Caligula'nın hakkından geldik. Ancak en zoru şimdi başlıyor. Her şeyin başladığı yere, Manhattan'a geri dönüyoruz. Nero Claudius Caesar'ın, yani Meg'in zalim üvey babasının merkez üssüne. Onu bir şekilde yensek de daha güçlü bir başka tehlike beni bekliyor:
Kutsal mekânım Delfi'ye deniz kenarında ucuz pansiyon bulmuş gibi çöken ezeli düşmanım Piton.
Önümüzdeki birkaç gün içinde bu düşmanları yenip yeniden tanrı Apollon olmam gerekiyor (tabii babam Zeus kabul ederse). Yoksa bu yolda ölüp gideceğim. Ancak her iki koşulda da Lester Papadopoulos olarak süremi doldurmuş bulunuyorum.
Deli Bal
“Hepimizin yüreğinde karanlıkta kaldığı için açamayan bir çiçek vardır.”
Olivia McAfee baştan başlamanın ne demek olduğunu iyi biliyor.
Ünlü bir cerrahla evliydi.
Mükemmel bir evde yaşıyor, sevimli oğlu Asher'a kusursuz bir gelecek hazırladığını düşünüyordu.
Ta ki kocasının karanlık yüzü ortaya çıkana kadar.
Olivia dayanabileceği tüm acıları yaşadı ve artık geçmişi geçmişte bıraktı, şimdi eski hayatından kilometrelerce uzakta arıcılık yapıyor.
Lily Campanello baştan başlamayı öğreniyor.
Annesiyle evden ayrılalı, ruhunu rendeleyen babasını terk edeli, yeni hayatına başlayalı çok olmadı.
Şimdilik işler iyi gidiyor, Olivia’yı ikinci annesi gibi görüyor, Asher’a ise deli gibi aşık.
Kusursuz değil, biliyor ama kendisiyle beraber onu da iyileştireceğini düşünüyor.
Ve bir gece bütün hikaye tersine dönüyor.
O akılalmaz telefon geliyor: Lily öldü ve Asher karakolda.
Picoult, kurgu ustası yazar Boylan ile güçlerini birleştiriyor; tüm romanlarından damıttığı tılsımı Deli Bal’da okura sunuyor.
Sürükleyici bir gerilim romanı, unutulmaz bir aşk hikayesi ve kendimiz olmak için aldığımız risklerin, sakladığımız sırların etkileyici keşfi.
"Picoult bir kelime ustası. Sadece zihinlerimizi provoke etmekle kalmıyor, kusurlu ruhlarımıza dokunan hikayeler yaratıyor."
Boston Globe
"Aynı romanda bin bir duygu. İki çoksatan yazar güçlerini birleştiriyor, aşka ve gerçeklere dair son yılların en provokatif romanına imza atıyor."
Washington Post
“Picoult romanlarını okurken merakınızı diri tutan bir sonraki sayfada ne olacağı. Bunun için yıllardır çoksatan listelerinde hep bir Picoult romanı var.”
San Antonio Express News
“Jodi Picoult başucunuzda öylece bekleyip toz tutan romanlar yazmaz. Bir solukta okunur ve kendine müptela eder.”
LA Times
Veda Etmiyorum
Kore edebiyatının dünyaya armağanı, Booker ödüllü Vejetaryen, Booker finalisti Beyaz Kitap ve Çocuk Geliyor'un yazarı Han Kang'dan ödüllere boğulan, övmelere doyulmayan bir roman daha: Veda Etmiyorum.
Adeta kış uykusundan uyanır gibi...
Uluslararası çoksatan yazar Han Kang’ın tüm dünyada ses getiren, son olarak Prix Mėdicis ve Prix Femina’ya layık görülen romanı Veda Etmiyorum, Güney Kore'nin bugünü ile acı dolu geçmişi arasında özümüzü bulacağımız bir yolculuğa davet.
Üç kadının bakış açısından Güney Kore tarihinin en karanlık zamanlarını okuyacağız.
Faili meçhullerin ve sivil katliamlarının damga vurduğu zamanları.
Jeju Adası’nda durmadan yağan kar ve dinmek bilmeyen fırtına eşliğinde hayatın sönmeyen ışığını arayacağız.
Önümüzü görmemizi sağlayan, geride bırakılanlardan ve unutturulmaya çalışılanlardan yadigâr o ışığı.
Zamanlar arası salvolar atıyor, geçmiş ile bugünü edebiyatla örüyor Han Kang, jenerasyonlar boyu taşınan sırları bir romana sığdırıyor. Güney Kore'nin travmatik hafızası aydınlandıkça dünyanın dört bir yanındaki okurlar kendi coğrafyaları ile barışıyor.
Dostluğa övgünün, travmalara saygının ve unutmaya isyanın romanı: Veda Etmiyorum.
“Han Kang'ın Veda Etmiyorum’u daha ilk sayfasından benzersiz ve sahici bir zihinsel alan yaratıyor, rüya ile gerçeği birbirine tutturuyor.”
Le Monde
İnsan Ne İle Yaşar ?
Ne Düşündüğünü Biliyorum
John Smith, kimileri için lütuf, kimileri için lanet sayılacak özel bir yeteneg?e sahip: insanların zihinlerine eris¸ebiliyor.
Akıllarına takılan s¸arkıları, herkesten sakladıkları sırları, gizledikleri korkuları, unutamadıkları acı dolu anları bir bakıs¸ta okuyabiliyor...
Sürpriz deg?il, CIA onu en güçlü ajanlarından biri haline gelene dek ihtimamla yetis¸tirdi, yeteneklerini zorlayarak gelis¸tirdi.
Ve yine sürpriz deg?il, John gibiler tek yere bag?lı kalamaz...
Tes¸kilattan bir gece ansızın kaçtı ve s¸imdi özel danıs¸man olarak çalıs¸ıyor, en büyük mücadelesi de kendisiyle.
Tek derdi yeteneg?inin karanlık potansiyelini kontrol altında tutmak ve beladan uzak kalmak.
Yeni müs¸terisi milyarder yazılım gurusu Everett Sloan'ın teknoloji dehası eski çalıs¸anını aras¸tırması için John'u tutmasıyla is¸ler fena karıs¸ıyor.
John, güçlerini sonuna kadar kullanmanın hayatta kalmak için tek umudu oldug?unu biliyor, bu kendi akıl sag?lıg?ını riske atmak anlamına gelse bile.
Christopher Farnsworth yüksek konseptli gerilim macera romanı
Ne Düs¸ündüg?ünü Biliyorum'da tarih, biyoteknoloji, aksiyon ve macerayı kusursuz bir s¸ekilde harmanlıyor.
“Ne Düs¸ündüg?ünü Biliyorum'u okumak, gökyüzünde 5.000 mil hızla ilerleyen balistik bir füzenin burun kısmına bag?lanmakla es¸deg?er. Unutulmaz bir yolculuk!”
Nick Cutter, THE TROOP ve THE DEEP kitaplarının yazarı
"Biraz James Bond, biraz Jason Bourne, biraz Profesör X... tek farkla: Bizim kahramanımız daha zeki, daha esprili ve daha hızlı kos¸abiliyor. Christopher Farnsworth Ne Düs¸ündüg?ünü Biliyorum'da gelmis¸ geçmis¸ en büyük silahı kılıfından çıkarıyor: insan zihni!”
Beau Smith, WYNONNA EARP'ın yaratıcısı / yazarı
“Chris Farnsworth tıpkı kahramanı gibi zihin okumayı biliyor, son sayfaya gelene kadar beni kendine bag?lamayı bildi. Ne Düs¸ündüg?ünü Biliyorum s¸imdiye kadarki en iyi romanı.”
IanTregillis, MEKANI?K'in yazarı
“Telepati ve kirli is¸ler...
Yog?un macera ve tekno-gerilim...
Güçlü yeteneklere sahip göz alıcı bir kahraman...
Ne Düs¸ündüg?ünü Biliyorum'da her s¸eyin en iyisi var ve bas¸tan sona çok eg?lenceli.”
Jonathan Howard, JOHANNES CABAL THE NECROMANCER'ın yazarı
Hasret Koordinatları
“Görkemli ve unutulmaz bir roman, gerçekliğe karşı kurmacanın zaferi.
Hasret Koordinatları okura gerçek bir kaçış fırsatı sunuyor!”
Booklist
Hasret Koordinatları güzelliğimizi ve çirkinliğimizi, birbirimize zarar verme ve birbirimizi sevme sınırlarımızı, doğayla olan gizemli ve kutsal ilişkimizi önümüze seriyor.
Önce bir adaya gideceğiz, ardından bir vadiye, unutulmuş bir şehre...
Kar çölünü ziyaret edeceğiz, ağaçlarıaraştıran bilim insanıyla ve kâhinle tanışacağız.
Bir buzul uğruna kopan beyhude savaşları sona erdirmeye çalışan jeolog yolda bize eşlik edecek.
Hayatının son demlerindeki aşıkları, devrimci oğlunu kurtarmak için kıyasıya mücadele eden anneyi, bir dost arayan canavarı, önce tekneye sonra kadına dönüşen kaplumbağayı yanımıza alacağız.
Kıtalar kadar huzursuz, kurumaya yüz tutmuş görkemli okyanusun hayaletiyle karşılaşacağız.
Bu roman hayatı iç içe geçmiş karakterlerin birliktelik arayışı.
Shubhangi Swarup tüm dillerde heyecan uyandıran bir edebi dehâ, Hindistan’ın dünya edebiyatına en güzel armağanlarından.
Dünya ile insanlığın birbirine duyduğu çok yönlü şiirsel aşkı ve özlemi anlattığı Hasret Koordinatları 17 dile çevrildi, dünyanın ve insanların sınırlarını hikayelerle aşma çabası edebi çevrelerde heyecan yarattı.
“Hasret Koordinatları, yeryüzünün nefes aldığını ve en yalnız olduğumuz anda bile değişen dünyanın bir parçası olduğumuzu hatırlatıyor bize.
Bu kitapta ana karanın yürüdüğünü, deniz fenerlerinin fora ettiğini ve bastığınız yerin hareket ettiğini hissediyorsunuz.”
Guernica
“Şaşırtıcı ve benzeri görülmemiş... Shubhangi Swarup insanları, ormanları, okyanusları ve kar çöllerini edebiyatla tanıyıp sevmemizi sağlıyor.”
Nilanjana S. Roy
“Şiirsel, eşi benzeri görülmemiş, okuru kalbinin tam ortasından vuran bir roman.”
JCB Edebiyat Ödülü Jürisi
Son Bakış Köprüsü
Tarçınlı Düşler Çikolatacısı
Oyuncak Mezarlığı Ciltli
BAZI SIRLAR SİZİ ÖLÜME GÖTÜRÜR, BAZILARI SUÇ ORTAĞI YAPAR. BİR KATİLİN SIRRINA ŞAHİT OLMAK İSE HER İKİSİNE YOL AÇAR.
Bir insanın kıyameti, ancak ölüm vakti geldiğinde koparmış. Bir kasabanın kıyameti, içinde yaşayanların günahlarında yatarmış. İşte bu yüzden Ravebelg Kasabası’nın kıyameti ben olacaktım.
Ama siz hâlâ o aptal beyinlerinizin içinde benim kötü olduğumu söyleyen kahrolası sese kulak veriyorsunuz. Söyleyin bana. Katilsin, deyin. Suçlusun, günahkârsın, deyin. Hepiniz gerçeği biliyorsunuz. Yakın bir zamanda öğrendiniz. Geçmişimin karanlığına pusmuş gölgelerin feryatlarını işitiyorsunuz artık. Zaten bu yüzden susuyorsunuz. Beni hâlâ ifşa etmemenizin sebebi tam da bu, öyle değil mi? Suç ortağım olmaktan korkmuyorsunuz çünkü bu kasabanın geçmişine gömülü sırların açığa çıkmasını istiyorsunuz. Zira kötü kalpler, ancak sırlar gün yüzüne çıktığında aydınlanır. Peki öyleyse... Bana yardım edin.
HER ŞEY SONA ERDİĞİNDE BU KASABA YALNIZCA OYUNCAK MÜZESİ DEĞİL, KURBANLARIMIN MEZARLIĞI DA OLACAKTI. OYUNCAK MEZARLIĞI
Not: Yetişkin okurlar içindir.
Bronz 3: İmparatoriçe Ciltli
“Ölmek kaderin olsa da savaşmaya mecbursun. Sonuna kadar diren.”
Direnmek onun kaderiydi çünkü His Alatav, annesinin derin nefretiyle baş etmeye anne karnında başlamıştı. O yalnızca doğum tarihini değil, ölüm tarihini de biliyordu ve o gün gittikçe yaklaşıyordu. Ölmeden önce yapması gerekenler vardı. Sahip olduğu kartın varlığını artık gizlemeyecekti. Arkana, uzun yıllar sonra yeniden bir İmparatoriçe’ye ev sahipliği yapacaktı.
Haris Alatav, kızının o gizli kartın sahibi olduğunu öğrendiğinde, tüm kartlarını açık oynayacak ve Arkana’nın kanla yazılmış tarihini açığa çıkaracaktı. Büyük sır çözülmek üzereydi.
“Sen bir İmparatoriçe’sin ve İmparatoriçeler asla ağlamaz.”
Bronz 2: İmparator Ciltli
“Onların tohumları el bebek gül bebek değil; el bebek öl bebekti.”
Annesinin günlüğünü almak için yola çıkan His Alatav, kendini büyük bir oyunun içinde bulmuştu. İmparator’un olmayan merhametine kalan His, Kanlı Kukla Resitalinden sağ çıkabilecek miydi?
Sağ çıkması gereken tek şey bu resital de değildi. Hayatı bir mumun alevine bağlı olan Alatav’ı önemli bir görev bekliyordu.
“El bebek konusunda haklısın. Ama hiç gül bebek olmadım. Öl bebektim.”
“Öl bebektim diyorsun ama ölümü unutmuşsun, kızım. Ne diyordum sana hep?”
“Memento mori.”
“Evet, memento mori. Ölümü hatırla, güzel kızım. Ölümü hatırla. Çünkü her şeyin sonu sen olacaksın.”
Her şeyin sonu olacağım. Hayır, sil. Yalnızca senin sonun olacağım.
Bronz 1: Şeytan
“Kartlar yeniden dağıtıldı. Kartlar kaderimizdi. Kimse kaderinin dışına çıkamadı.” Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı.
O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler… Onların tohumları el bebek gül bebek değil; el bebek öl bebekti.
Oyuncak Mezarlığı Ciltsiz
BAZI SIRLAR SİZİ ÖLÜME GÖTÜRÜR, BAZILARI SUÇ ORTAĞI YAPAR. BİR KATİLİN SIRRINA ŞAHİT OLMAK İSE HER İKİSİNE YOL AÇAR.
Bir insanın kıyameti, ancak ölüm vakti geldiğinde koparmış. Bir kasabanın kıyameti, içinde yaşayanların günahlarında yatarmış. İşte bu yüzden Ravebelg Kasabası’nın kıyameti ben olacaktım.
Ama siz hâlâ o aptal beyinlerinizin içinde benim kötü olduğumu söyleyen kahrolası sese kulak veriyorsunuz. Söyleyin bana. Katilsin, deyin. Suçlusun, günahkârsın, deyin. Hepiniz gerçeği biliyorsunuz. Yakın bir zamanda öğrendiniz. Geçmişimin karanlığına pusmuş gölgelerin feryatlarını işitiyorsunuz artık. Zaten bu yüzden susuyorsunuz. Beni hâlâ ifşa etmemenizin sebebi tam da bu, öyle değil mi? Suç ortağım olmaktan korkmuyorsunuz çünkü bu kasabanın geçmişine gömülü sırların açığa çıkmasını istiyorsunuz. Zira kötü kalpler, ancak sırlar gün yüzüne çıktığında aydınlanır. Peki öyleyse... Bana yardım edin.
HER ŞEY SONA ERDİĞİNDE BU KASABA YALNIZCA OYUNCAK MÜZESİ DEĞİL, KURBANLARIMIN MEZARLIĞI DA OLACAKTI. OYUNCAK MEZARLIĞI
Kazazede – 2 Ciltli
Keleş Timi, vatan için sırt sırta verip çatışırken olaylar derinleşmektedir. Artık dosyaya yeni isimler girmiş, düşmanlar artmaya başlamıştır.
Tüm bunlar olurken Sezin ve Turan Alp, aralarındaki çekim ile tutkunun önüne geçemiyorlardır. Birbirlerinden nefret eden yüzbaşı ve üsteğmen olarak başladıkları bu hikâyenin gidişatı değişmiştir. Nefret, aşka yenilmiştir.
Geçmiş kapıyı çaldığında insan saklanmayı değil, savaşmayı seçmelidir. Geçmişin bir şekilde karşılarına çıkacağını ve kapılarını çalacağını bilmeyen Sezin ile Turan Alp, ilk kez nasıl savaşacaklarını bilmiyorlardır.
Bir Kibritle Yok Olmak 2
Bir kibrit yak. Geçmişini kül etsin, yarına da ışık olsun.
Onlar gölge askerdi ve bir Balkan Kızı’nı Türkiye’ye getirmekle görevliydi.
Onlar kim miydi? HAYALET TİMİ.
Yüzbaşı Barut’un komutanlığında operasyona devam eden Hayalet Timi, beklenmedik bir olayla karşılaşmıştı. Balkan Kızı’nı teslim mi edeceklerdi yoksa onunla birlikte Türkiye’ye mi döneceklerdi?
İsimleri dahi bilinmeyen gölge askerler, görevi başarıyla tamamlamak için canlarını ortaya koymaya hazırdı.
Yüzbaşı barut ve kızıl saçlı bir balkan kızı...
“Senin için herkesle savaşırım, Balkan Kızı.
“Savaşmamız gerekecekse seninle birlikte savaşmaya hazırım, Yüzbaşı.”
Uyarı: Yetişkin okurlar için uygundur.
Bir Kibritle Yok Olmak 1
İNSAN, BİR KUTU KİBRİTE BENZER. VAR OLUR, YANAR VE SÖNER...
Gizli bir askerî üs…
Bu üssün içinde yetiştirilen gölge askerler...
Hayalet Timi en kritik operasyonuna başlamak üzere...
Operasyon Adı: “Balkan Kızı”
Yüzbaşı Barut, henüz çok küçük yaşlarında Türkiye’den Makedonya’ya kaçırılan Talia Alaz’ı yıllar sonra ülkesine getirmekle görevlendirilmişti. Yalanlarla büyüyen Talia, kendisine ulaşan kibrit kutularıyla gerçeği öğrenmek üzereydi. Önünde iki seçenek bulunuyordu; ya kibriti yakacaktı ya da kendini...
Yüzbaşı Barut ve kızıl saçlı bir Balkan Kızı...
“Ben, benimle yanmanı, geride kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Bil ki seni almaya geliyorum, Balkan Kızı.”
Uyarı: Yetişkin okurlar için uygundur.
Oyuncak Müzesi 1 Ciltli
BUGÜNE KADAR TÜM CİNAYET HİKÂYELERİ KURBANIN AĞZINDAN ANLATILDI. BU KEZ HİKÂYEYİ KATİLDEN DİNLEMEYE NE DERSİNİZ?
Bir ölümle başladı her şey. Bir başka ölüm onu izledi. Ve bir diğeri...
İnsan ne dilediğine dikkat etmeli, zira kalbinden geçen hiçbir dilek gerçekleşmeden peşini bırakmaz, derler. Ben ölüm diledim. Ravebelg Kasabası ve içinde yaşayanlar için. Bu kasaba, benim oyun evim ve içinde yaşayanlar da koleksiyonuma saklayacağım oyuncaklarım olacak. Tüm bunlara şahit olmak isterseniz bunun geri dönüşü olmayacak.
İnsanın şahit olduğu her şeyden sorumlu olduğu söylenir. Sizler de benim hikâyemin tamamına şahit olmak üzeresiniz. Eğer neler olduğunu öğrenmek istiyorsanız sırrıma ortak olacaksınız. Bu da sizi suç ortağım yapacak. İstediğiniz şeyin bu olduğunu sanmıyorum.
GİDİN BURADAN, SADECE GİDİN.
BUNDAN SONRA YALNIZCA SIRRIM DEĞİL... HİÇBİRİNİZ GÜVENDE OLMAYACAKSINIZ. HİÇBİRİNİZ.
Uyarı: Yetişkin okurlar için uygundur.
Benimle Beraber
Duygulardan kaçmak için elleri ve zihni işler tutmak, insanın varoluşundan beri kabul gören bir eylemdir. Her daim yapılacak işleri, büyük sorumlulukları olanlar hassasiyetleri yok saymayı çok iyi becermezler mi? Sonuçta yaşam, istikrarlı bir çaba gerektirir. Gayret eksik olduğunda deneyimlenen, tek yöne akan bir nehirde salınmak değildir; akıntı ve fırtınalarla dolu bir denizde yolunu bulma çabasıdır yaşam.
Yeni bir gün çeşitli ihtimalleri kapsayarak her anında dönüşüm ve sonucunda değişimi barındırır. Her hareket bekleyen bir tohumu uyarır, gelişmesi için örtülü mesajlar gönderir. Koşullar uygun olunca uyuyan tohumlar canlanır. Gece güne döner, gökyüzü aydınlanır.
Sonucunu düşünmeden yapılan eylemler gerçek iyiliktir. Ötesi ancak perdelenmiş menfaat beklentisidir.
Kişi ne yaparsa yapsın, nasıl yaşarsa yaşasın bir gün hepsi biter. İyi bir insan olmak, elde kalan tek şeydir.
Bu roman; Nermin’in, Selin’in, Zerrin’in ve Sevim’in iyi olma, tüm olan bitene karşı iyi kalma hikâyesidir.
Nasreddin
Zamir
Yeni bir binyılın arifesinde, Birinci Dünya Barışı Vakfı’nda çalışan Zamir’in görevi ne pahasına olursa olsun savaşları durdurmaktır. Baş döndüren barış senaryoları, komplolar ve mücadeleler içinde Zamir şu soruya yanıt arar: İnsan nasıl barışır?
“Demek ki bu evrende her şey bir şarapnel. Ve genişlemekte olan, aslında bir şarapnel bulutu. Demek ki Samanyolu ve içindeki güneş ve etrafındaki dünya ve üzerindeki insan ve aklındaki her şey bir şarapnel. Düşüncesi, inancı, duygusu, icadı, hepsi. Demek ki insan insana saplanmak için var… Zaten öyle olmasaydı bu kitap olmazdı.”
Çukur
Gelinler Gemisi
Dünyanın öbür ucundaki bilinmeyen bir geleceğe güvenebilecek kadar cesur olan gencecik kızların,savaş gelinlerinin muhteşem öyküsü
Yıl 1946, 2. Dünya Savaşı sona erince tüm dünyada genç kadınlar, savaş zamanında nişanlandıkları erkeklere verdikleri sözleri yerine getirmeye başlar.
Avustralya’dan İngiltere’ye altı haftalık bir gemi yolculuğuna çıkan bu 650 savaş gelini eşleriyle kavuşmak için çok heyecanlılar.Ancak bekledikleri lüks yolcu gemisi yerine kendilerini bin kişilik bir uçak gemisinde bulurlar. Donanma, kadınlarla erkekleri ayıran katı kurallar koysa da bazı hayatların iç içe geçmesine engel olamaz.
On altı yaşındaki çiçeği burnunda gelin Jean, mütevazı bir çiftçinin kıvrak zekâlı kızı Maggie, varlıklı ailesiyle gösteriş yapan Avice ve sessiz, melankolik hemşire Francis kalplerine söz geçiremeyecek ve yolculuğun varılacak yerden daha önemli olduğunu fark edecekler.
