“Bağdat’ın yeni edebi yıldızı” ( The New York Times ) olarak anılan Ahmed Saadavi’nin kaleminden  Frankenstein Bağdat’ta , modern Irak’ın gerçeküstü gerçekliğini, korku ve kara mizahı harmanlayarak edebiyatla zirveye taşıyor.   ABD işgali altındaki Bağdat’ın yıkıntıları arasındaki tuhaf sakinlerinden Hadi boş zamanlarını kahvehanelerde hikâyeler anlatarak geçiren bir eskicidir.  Yıkık evlerden, çöp yığınlarından, patlama alanlarından topladığı döküntülerin yanında çok tuhaf şeyler de vardır aslında: Ceset parçaları… Bu parçaları bir ceset yaratmak için bir araya getirmekteki asıl amacı -iddiasına göre- hükümetin bunları insan olarak tanıması ve hak ettikleri bir defin vermesidir.  Fakat bir gün ceset kaybolur ve hemen ardından ürkütücü cinayetler dalgası şehri kasıp kavurmaya başlar. İfadelere göre katil vurulsa da yaralanmaz, ölmez; üstelik korkunç görünümlü bir canavara benzemektedir. Ve işte böylece Hadi, hayatta kalabilmek için insan vücuduna ihtiyaç duyan bir canavar yarattığının farkına varır – geçmiş hesapların peşine düşen bir intikam makinesi. *** * Uluslararası Arap Kurgu Ödülü * Uluslararası Man Booker Ödülü finalisti * Fransa Büyük Fantastik Kurgu Ödülü    “Mary Shelley’nin kaleme aldığı Frankenstein’dan iki yüz yıl sonra, bu canavarın sayısız varyasyonu yaratıldı- ama bunlardan yalnızca birkaçı, Ahmed Saadavi’nin  Frankenstein Bağdat’ta  romanında hayat verdiği canavar kadar vahşi ya da politik olarak doğru.” —   Gregory Cowles,  The New York Times    “Çapıcı ve gerçeküstü... Özgüvenli ve sanrılı... Kara mizah ve korkunun mükemmel karışımı... Saadavi, doğaüstü, korkunç ve sıradan ayrıntıları müthiş bir etkiyle harmanlıyor. Hem sesinde hem de vizyonunda bir yenilik var. Irak’ta yaşananlar manevi bir felaketti, bir çöküştü- ve bu cesur ve dahice bir roman, bu fikri benimsiyor ve tüm olasılıkları masaya yatırıyor. ” —  Dwight Garner,  The New York Times   “Büyük bir başarı... Gerçeküstü, büyüleyici ve dokunaklı... Ortadoğu mezhepçiliği ve jeopolitik ahmaklıkların vahim portresi, absürt bir ahlak anlayışı ve bir korku fantazyası... Garip, şiddetli ve komik.” —  Sarah Perry,  The Guardian   “Ahmed Saadavi 11 Eylül sonrası Irak’ta karanlık, müthiş bir metaforu ele alıyor ve Gabriel García Márquez’in sesiyle savaşın kalıntıları arasında yaşam mücadelesi veren insanlığa bir aşk şarkısı söylüyor.”  —  Lea Carpenter “Saadavi, 2005 yılındaki Bağdat’ın gotik gerçekliğini öyle bir anlatıyor ki roman gerçeküstü bir boyuta geçtiğinde bile neredeyse hiç şaşırtmıyor.” —  The New Yorker   “Bu ürkütücü roman, Irak’ı evi olarak tanımayanların yarattığı şiddetin tahribatını gözler önüne seriyor. Kadim bir duygunun şaşırtıcı dışa vurumu: Göze göz intikam, tüm dünyayı körleştirir.”  —  Kirkus Reviews

Pansy, önceki yaz en yakın arkadaşı Anna’ya söz vermesine rağmen bahar kampına katılmaktan son anda vaz geçti. Bir yardım kampanyası için saçlarını kestirmeye gittiklerinde de durum farklı değildi. Aralarından sadece birisi oradan yeni saçlarıyla ayrılmıştı ve bu kişi Pansy değildi. Fakat Pansy asla bu durumu telafi etme şansı bulamamıştı. Kamptayken, Anna yüksek ateş sonucu menenjit geçirdi ve o günden beri eskisi gibi olamadı.    Artık Pansy’nin tek isteği, tekerlekli sandalyede sesini çıkarmadan oturan, özel eğitim görmesi gereken bir okula giden arkadaşının geri gelmesi. Bu süreçte Pansy Anna’nın her zaman olmasını istediği arkadaşa dönüşebilmek için aradığı fırsat olduğunu fark etti.  Bu durum, bazı riskler almak, yeni şeyler denemek pahasına da olsa, Pansy, en yakın arkadaşının muhteşem dönüşü için sıra dışı olmanın peşine düşer. Fakat Pansy’nin yolcuğunun sonunda karşısına çıkan şey, tam olarak umduğu veya istediği şey olmayabilir…

“Bugün sen yalnız kendin için değil, gökyüzündeki bütün yıldızlar, galaksiler ve gezegenler için; yeryüzündeki bütün çiçekler, köpekler, kediler, yeni doğmuş bebekler ve kurumaya yüz tutmuş ağaçlar için dans edeceksin! Sen onların ışığısın! Bu yüzden oraya çık ve parılda!”

Afrika’nın Mbuti Kabilesi’nden Türkiye’ye gelen bir çocuk Bamba. Uzun yolculuğu sonrasında birdenbire kendini ağaçsız ve çiçeksiz, betonların arasında buluyor. Bu ülkede çiçeklerin para karşılığında satıldığını, sebzelerin ve meyvelerin poşetlenip pazarlandığını, ağaçlarınsa şehirlerden çok uzak tepelere dikildiğini üzülerek fark ediyor.

Kendi yaşıtındaki çocuklar, televizyon dedikleri bir kutunun başında, bilgisayar veya oyun konsollarıyla saatlerini harcıyor. Ellerinden düşmeyen telefonları, burunların ucunu dahi görememelerine neden oluyor. Bamba bir karar veriyor: Çevresindeki insanlara çoktandır unuttukları, sokakların neşesini, yeşilin kıymetini, hayvanların dostluğunu, paylaşmanın ve sevginin önemini hatırlatacak, farkında olmasalar da bütün güzelliklerin aslında her an onları çevrelediğini gösterecek.

Yeryüzünün Kalbi’nde gri duvarların bile renklenebileceğini, küçücük anlardan kocaman mutluluklar yaratılabileceğini ve en önemlisi hiçbir ayrım yapmaksızın dünyaya gelen her çocuğun yeryüzünün çocuğu olduğunu öğreniyoruz.

İlk Genç Timaş – Mavi Madalyon 4 İstanbul Hatırası

Aşk sabır, aşk vefa, aşk hoşgörü ve sadakat... Aşk mutluluğu bekleyen gönüllerin özlem bestesini yapan kutsal bir dua... Aşk gurur ve kalpten silinmeyen duygularla ebediyete yazılan teslimiyet mektubu... Şayet aşkın vuslat varsa hayatın en anlamlı süsü olur. Ayrılık varsa susan gönüllerin sır kasasında toprağa düşen kaderi olur...
 
Bir taşra hikâyesi bu...

Yıllara yayılan, gelecek kuşaklara dokunan hazin bir aşk...

Kan davasının yıktığı yuvalar, ayırdığı gönüller...

Gerçek huzurun, barışın ve aşkın peşinde, arayış içindeki kalpler...

Bugüne kadar 50’yi aşkın eseriyle, Türk edebiyatının dikkat çekici yazarlarından biri haline gelen Ahmed Günbay Yıldız’dan okuru alıp sürükleyecek, aşka ve hayata dair sorularla dolu, çarpıcı bir roman: Kalbime Sensizliği Anlatamadım...

Annelerinin ölümünün ardından, kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenmeye çalışan Holly, Jonathan ve Davy isimli üç kardeşin hayatla mücadelesi...

Ailenin zengin ama huysuz halası Irene hastalandığında, kendisini ziyarete gelen çocuklara gizemli bir fotoğraf albümü hediye eder. Gizemli fotoğraf albümüyle beraber kendilerine miras kalan mücevherleri aramak için çıktıkları bu yolculuk onlara bir çok şey katarken, sizleri de derinden etkileyecek.

‘Fevkalade…harika bir hikaye’
- Lorna Bradbury, Telegraph

‘Sürükleyici ve tamamiyle ürpertici’
- Bookseller
 
‘Yazmak bir çeşit büyü  ve Sally bu sanatın gerçek bir uygulayıcısı’
- Katy Moran’ın Kitap Eleştirisi Blogu

‘Bu kitabı seviyorum’
- Jacqueline Wilson

‘Zarif, zeki, hareketli’
- Guardian

‘Nicholls muazzam enerjisi ve gücü olan bir yazar. Harika, çağrıştırıcı, canlı’
- Literary Review

‘Kesinlikle harika’
- Bookwitch

1940'lardan günümüze uzanan soluk soluğa bir macera.. Londra Auschwitz toplama kampında hayatta kalmayı başarmış bir Yahudi hastanede öldürülür. Katiller kurbanın sol kolunu kesip götürmüşlerdir. Washington İkinci Dünya Savaşı'ından kalma bir Engima şifre makinesi Ulusal Güvenlik Müzesi'nden çalınır. Prag Bir sinagoga yapılan Yahudi karşıtı saldrı sırasında, pek ünlü olmayan Çek ressam Karel Bellak'ın görünürde değersiz olan bir tablosu orada kaybolur. Eski CIA ajanı, daha sonra birinci sınıf bir sanat eseri hırsızı, şimdi yasaların yanında antikacı Tom Kirk, bütün bu olanların arkasındaki gizemi çözmek zorundadır.

Cihanı titreten bir hükümdar, Yavuz Sultan Selim…

Doğuya nam salan şahların şahı, Şah İsmail…

Yüzünü batıdan sonra doğuya döndüren Osmanlılar…

Her geçen gün biraz daha güçlenen, güçlendikçe de sesi yükselen Safeviler…

Ve dünyanın kaderini değiştiren bir savaş, Çaldıran…

Osmanlı’ya doğunun kapılarını açan savaşın, en zorlu çarpışma anlarında güle oynaya ölüme yürüyebilen adsız kahramanlar, Karatuğlar…

Ve Osmanlı’nın geleceğine damga vuran casusların piri, Vehimi!

Tarihi romanlarıyla yüz binlerce okuru geçmişin şanlı zaferleri ve heyecan dolu sahneleriyle buluşturan ödüllü yazar Okay Tiryakioğlu, Çaldıran Muharebesi’nin 500. yılında bugünkü Ortadoğu haritasının temellerini atan savaşı yazdı.

KURT VE KUZGUN…

Yalnızca kılıçların değil, şiirlerin de en güçlü silahlar kadar etkili olduğu kıran kırana bir mücadele…

1932… Anadolu’da bir kasaba… Ezanın Türkçe okunma kararının alındığı yılda başlıyor Kerime’nin hazin hikâyesi. Kerime sessiz ve korkak… Ağabey Mehmet… Yüreğini kavuran gizli günahlarının bedelini ödeyemeyeceği gerçeğinin altında eziliyor günbegün… Ailenin küçük kızı Nezihe… Umutsuz bir aşkın peşinde felaketine sürüklenip gencecik hayatını bir adam uğruna karartıyor… Ve çevresine müşfik, ailesine hayatı zindan eden Kerime’nin babası Kâtip Efendi... Tek arzusu; mutlu olmak, gerçek aşkın varlığına inanmakken, annesinin ve mahallenin baskısıyla kendinden yaşça büyük, dul bir adamla evlenen Kerime, hayatın girdabında kayboluyor… Kerime, yeni bir Yaprak Dökümü…

Nazan Bekiroğlu Nar Ağacı’ndan sonra merakla beklenen yeni romanı Mücellâ’da bizleri 1920-1970’li yılların Türkiye’sinden nostaljik bir hikâyeyle buluşturuyor. Mücellâ, genç Cumhuriyet’le yaşıt bir kızın, unutulmuş kumaşların, kokuların, alışkanlıkların, iğne oyalarının, kimi yarım kalmış kimi tamamlanmış aşkların, hayatı seyretmekle yaşamak arasında gelip giden kadınların romanı. Zamanın daha ağır aktığı, hayatın ritminin daha çok mahalle aralarında karar bulduğu vakitler. Gaz lâmbasının ışığında içilen nohut kahvesinin ağızda buruk bir tat bıraktığı dönemler. Arka planda Türkiye, pek çok çalkantının içinden geçerken bile kendini bildi bileli çeyiz işleyen bir genç kız Mücellâ. Adım adım hayattan çekilirken bunu neredeyse hiç fark etmeyen... Neyi beklediğini bilmeden bekleyen... Derken günün birinde, kıyısında kaldığı hayata son bir çabayla dönmek isteyen... Sümbül kokulu bembeyaz yastık kılıfları, kanaviçe işli peçeteler, uçları fistolanmış havlular, çeyiz sandıkları arasında… Hanımeli, yasemin ve leylâk kokulu yaz ikindileri gibi uzun kış gecelerinde de, ya çardağın altında ya hep o soldaki pencerenin içinde... Mücellâ’nın dupduru ve çarpıcı hikâyesi.

Bülbül figanda, Ruhum gamda, Bu dem aşklar sessiz, Hasret nihanda, Bu gece yine Bir seni gördüm rüyamda, Bir baykuş ki bu viranede, Acayip nazarda, Yalnız hazan mı? Baharda yazda inkisarda, Yanan fecirde, Bir hoş seda bizarda, O leyal hayalde, Gönlüm intizarda,

İnsanlık adına yarış uğruna Sonsuz mutluluğa varış uğruna Ebedi, kalıcı barış uğruna Bir işe yarayım kurban et beni

Anonim Yayıncılık – Vahşetin Çağrısı

Cervantes’in Don Kişot ile şövalyelik çağında açtığı çığırı, Flaubert’in Madam Bovary portresi aracılığıyla romantizm döneminde açtığı söylenir. Flaubert bu romanında, duyguları fazla ciddiye alan, romanlardakine benzer gerçek bir aşk yaşamak isteyen, ihtirasın körleştirdiği Emma’nın sürüklendiği felaket ekseninde burjuvazi, aile, ahlak gibi pek çok kavramı sorguluyor. Flaubert’in edebiyata “bovarizm” adında bir üslup armağan ettiği yapıtı Madam Bovary, yasaklandığı 1857 yılından bugüne, anti romantik diliyle gerçek mutluluğun kaynağını sorgulatmaya devam ediyor.  “Flaubert öyle bir devdir ki, bir kutu yapmak için hiç çekinmeden bir ormanı devirir.” - Alexandre Dumas

İskele Yayıncılık – Robinson Crusoe – İskele Yayıncılık

İskele Yayıncılık – Ezilenler

Fark Yayınları – Aşk-I Memnu

O benim kalbimi taşıyan damardı.

Karan’ın tüm hayatını ve inançlarını değiştirecek büyük sır, tam da Asi ile aralarındaki aşkın alevleri her yanı sardığında, Asi’nin birdenbire kaçırılması ile ortaya çıkacaktır. Şimdi Karan’ı koruma ve iyileştirme sırası Asi’dedir ve Asi çıktığı kozanın içinde büyüttüğü güçlü kanatlarını açarak sevdiği adamı kanatlarının içine alır. Birlikte beklemedikleri bir sağanağa tutulurlar. Bu yağmur, şimdiye dek ıslandıkları en kuvvetli yağmur olacaktır.

Karan Ali Çakıl’ın benim için cennetten gönderildiği günü hatırlıyordum. Cehennemdeki cezam işte tam da o gün sona ermişti. “Gece dışarıda kapkaranlık, sen nasıl bu yatakta güneş gibi doğuyorsun?” diye sordu yavaşça, sesini taşıyarak yüzüme akan sıcak nefesini hissettim. Bakışları hızlıca yüzümün her noktasında dolaştı. “Gözlerindeki gamzeler de güneşin bile silemediği yıldızların mı?”

İçimdeki kız çocuğu kendini nefes boşluğundan vurdu.

Asi Merve için artık her şey sandığından daha zordur. Verdiği büyük kaybın ruhuna bıraktığı emareler onu günbegün değiştirmeye başlarken, Karan bu değişim boyunca her zaman yanında olduğu Asi’yi tüm kötü ihtimallerden korumak için uğraşıyordur. Kaybı yüzünden en çok kendini ve akabinde en büyük yarası olan babasını suçlayan Asi, dönüşü sancı verecek korkunç bir yola girerken, nefesi ve tüm hücreleriyle ona bağlanan Karan da bu yola onunla beraber sürüklenir.

“Nefes boşluğumsun,” diye fısıldadı Karan dumanlı bir sesle.
Yutkundum. “Soluk boşluğumsun,” diyebildim, sesim titriyordu.