Şamatalı Köy Ciltli

Böyle bizim evimiz. Değişse de, dönüşse de, kimi zaman alt üst olma hâli yaşamış olsa da. Kayıplarımız olsa da, ayrılsak da, ayrı düşsek de, yine de duygularımız baki. Özlüyoruz nitekim kaybettiklerimizi, soruyoruz görmediklerimizi, bekliyoruz gözlediklerimizi.
Burası bizim ev ama aynı zamanda sizin ev. Okurken epey tanıdık gelecek size. Kim toplu kim dağınık şahıslar, etrafa saçılmış eşyalar; eş, dost, akrabalar; konular ve komşular, huylular ve huysuzlar, saygınlar ve düşkünler, birbirine koşanlar ve birbirinden kaçanlar, suskunlar ve çenesi düşkünler, görmek istenilenler ve uzak durulanlar; merhametliler, adaletliler, dürüstler ve hayırhahlar; magandalar, kabadayılar, sahtekârlar ve tamahkârlar… Hepsi burada.
Belki bir kaçını, birkaç sahnesini ancak sunabildik sizlere. Gerisini siz kıyas edersiniz. Okuyan yazandan arif gerek demişler. Hele bir okuyalım, belki sizin aklınıza daha ilginç şeyler gelir, söz olur, ifadeye bürünür, yazıya dökülür, kitap suretinde görünür.
Ama önce gelin hep birlikte şunları bir okuyalım. Bir görelim, neymiş şu bizim evin hâlleri?

Epsilon Yayınevi – Bizim Okul Bi Acayip 8 Bugün Okula Gitmesem

En güvenli ve rahat ulaşım aracı trendir. Şehir içi ulaşımda metro, trafik sorununu çözerken; çevreyi kirletmeyen hızlı trenler ülkeler ve şehirler arasında yolcu taşır.

Hadi gidip eğlenceli bir yolculuk yapalım ve trenleri yakından inceleyelim.

Annesi ve babasıyla birlikte Alaska’da yaşayan Mark Andersen yalnız bir çocuktur. Ağabeyinin trajik ölümünün ardından iyice içine kapanmıştır. Bir zaman sonra Mark, kendine Ben adında bir arkadaş bulur. Ben, kimselerin korkusundan yanına yanaşmayacağı, heybetli bir bozayıdır. Mark, küçük bir kulübeye zincirlenmiş olan Ben’i okul çıkışlarında görmeye gider; ona yemek götürür, onunla konuşur, onu zincirinden tutup yürüyüşe çıkartır. Ve kısa sürede görenleri hayrete düşüren bir dostluk doğar aralarında. Ama çok geçmeden bu dostlu Çünkü Ben’i kasabada istemeyenler de vardır.