İstanbul Masalları
₺0,00
İstanbul Masalları
“Folklorcu üstatlarım ve arkadaşlarım bana İstanbul’da söylenen Türk masallarını derlemek üzere faaliyetimi genişletmemi ve bunun çok yerinde, hayırlı bir iş olacağını söylediler. Esasen birkaç sene evvelinden beri İstanbul’un muhtelif semtlerindeki ahbaplara, dostlara, komşulara, akrabalara gittikçe bir fırsatını bulup yaşlılara, iyi bilenlere masal söyletiyor ve söylenen masalı aynen kaydediyordum. Fakat bu teşvikler, İstanbul masallarını daha esaslı bir şekilde derlemek hususunda bana hız verdi ve kış gecelerini ekseriya masal dinlemek ve yazmakla geçirdim. İşte üç, dört seneden beri toplayabildiğim masalları, hiçbir noktasını, anlatanın kullandığı kelimeleri ve tabirleri değiştirmeden ve fakat yalnız pürüzsüz bir lisanla yazmaya gayret ederek İstanbul Masalları’nı yayımladım.”
–Naki Tezel
İlgili ürünler
Amok Koşucusu
Hachiko
Bundan 100 yıl kadar önce, bir köpekle bir profesör arasında, sonraları tüm dünyayı derinden etkileyecek bir dostluk başladı. Fakat bu dostlar, profesörün ölümüyle kısa süre sonra ayrılmak zorunda kaldı. Peki bir köpeğe ölümün ne olduğunu anlatabilir misiniz? Elbette hayır. İşte Hachiko da bu yüzden, en yakın dostunu yaklaşık 10 yıl boyunca bekledi. Hem de her gün, aynı saatte ve aynı yerde. Köpekler, yüzyıllardan beri insanların en sadık
dostlarıdır. Ancak bazı dostluklar, filmlere ve kitaplara konu olacak kadar büyük izler bırakmıştır hafızalarda. Sahibini yıllarca, sabırla beklediği tren istasyonuna heykeli dikilen Hachiko’nun hikayesi, genç yaşlı demeden tüm kalpleri ısıtacak türden. Hachiko bize hiçbir zaman vazgeçmemeyi öğretti. Bize sadakati ve bağlılığı öğretti. Umudu ve inancı öğretti. Sabrı ve sorumluluğu öğretti. Ama hepsinden öte, Hachiko bize arkadaşlığın gerçek anlamını ve Sevdiklerimizi asla unutmamayı öğretti.
Teşekkürler, Hachıko.
İkiden Az Birden Fazla
Satranç – İskele Yayıncılık
Sevdim Gitti
Çırpınıyorum, boğuluyorum.
Olmadığın her an biraz daha
ölüyorum, biraz daha seviyorum.
Bir yerden eksiliyor, bir
yerden büyüyorum. Yokluğunda
eksiğim, tamamlanamıyorum.
Beni sevmediğin her an yok
oluyorum, parçalanıyorum.
Oysa ne güzel severdik birbirimizi,
hep en acıyan yerlerimizden
öpmez miydik? Hep sarmaz mıydık
yaralarımızı?
Gel artık, ben hep buradayım.
Sensiz eksiğim, yalnızım.
Gel artık.
Bıraktığın yerdeyim.


Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.