Zebun

İnsan, var oldu.
Efendi oldu, ama çoğunlukla da köle oldu.

Sınıf, bir bakıma kader de oldu. Halklar ilk günden itibaren baskı, sömürü ve adaletsizlik ile kavgalı oldu. 1789’da ayaklandı, “özgürlük, eşitlik, kardeşlik!” dedi, kan döktü, can verdi, tiranları devirdi. Fransız Devrimi ile ümitlenir gibi olmuştu ki Sanayi Devrimi, eski düzeni yeniden kurdu; efendi yerine patron, köle yerine işçi geldi. Karl Marx diye biri çıktı. Kapitalizm bela, tarih dediğimiz sınıf mücadelesi dedi. Komünizm diye bir hayal kurdu. Sınıf değil kardeşlik, sömürü değil yoldaşlık olacaktı. Adeta bir dünya cenneti. Böyle bir dünya mümkün, “zincirlerinizden kurtulun!” dedi. Ve ekledi: “Kurtulun ve son bir devrim daha yapın!”

Rusya’da Lenin diye biri çıktı, “evet, mümkün!” dedi. Önce Çar’ı devirdi, sonra her şeyi. Rusya’yı yaptı Sovyetler Birliği. Olacaktı komünist bir dünya cenneti. Ancak bu, hayal edilenden çok farklı bir komünizmdi. Dikiş tutmadı, tutsun diye yaratıldı bir terör makinesi.
Adı KGB idi…

Daha iyi bir dünya adına yaktı, yıktı, ezdi geçti. Ezdikçe büyüdü, büyüdükçe daha çok ezdi. Devrimlerle darbelerle dünyanın yarısını ele geçirdi; herkesi izledi, herkesi dinledi; cennet idealinden yarattı bir korku devleti. Özgürlük adına özgürlükleri, insanlık adına insanları yok etti.

Bizzat kendisini besleyip büyütenleri bile…

Ve bir gün geldi, kendi elleriyle kurduğu cennet hayalini, cehenneme dönüşmüş bir kâbus olarak yine kendi elleriyle toprağa verdi.
Belki de bu, daha en başından itibaren yanlış yerde, yanlış zamanda yapılmış bir devrimin hikâyesiydi...

Sezar: roma'yı imparatorluk yaptı,

Konstantin: hıristiyanlığın önünü açtı,

Fatih: konstantinopol'ü aldı,

Kanuni: avrupa kapılarına dayandı,

Şarlken: dünyanın diğer yarısına da göz dikti,

Vııı. Henry: papaya kızdı, ingiltere'yi protestan yaptı,

I. Elizabeth: ispanyolları denize gömdü,

Napolyon: avrupa fransa'nın olsun dedi,

Washington: abd'yi kurdu,

Atatürk: osmanlı’dan türkiye çıkardı,

Hitler: dünyayı değiştirdi, mao: çin'i kızıla boyadı,

Truman: atom çağını başlattı,

Stalin: korku imparatorluğu kurdu,

Hirohito: japonya'yı hem yıktı hem yaptı,

Nasır: arapları ayağa kaldırdı,

Jfk: insanoğlunu ay'a çıkardı,

Martin luther king: bir hayal kurdu,

Arafat: filistin bizim dedi,

De gaulle: fransa'yı nükleer güç yaptı,

Gorbaçov: soğuk savaşı bitirdi.

Ve daha niceleri... 

Kararlar verdiler, tarihi değiştirdiler...

'- Teşkilât - Medreseler - Lâle Devri - Patronahalil İsyanı - III. Mustafa Dönemi - III. Selim Dönemi - Kabakçı İsyanı - Vak'ayı Hayriye - Cezayir'in Elden Çıkışı - Tanzimat ve Sonrası - Ayastefanos Antlaşması - II. Meşrutiyet - İttihatçılar - 31 Mart Vakası - Balkan Harbi - 1. Dünya Harbi - Mondros Mütarekesi - Kürdistan İdeâli ve Şeyh Sait

O gün İstanbul işgal altında. Kirli çizmeler dolaşıyor caddelerinde. Güneş bu karanlığın içine doğmak istemiyor. Güneşin her zamanki gibi doğması için Fenerbahçeliler, Kurbağalıdere kenarında kulüp binasının önündeki iskeleye yanaşan motorlarla Anadolu’ya silah kaçırıyorlar. Hem bu yüzden hem de işgal kuvvetlerinin takımlarını peş peşe yendikleri için özel bir nefret var üzerlerinde. Sahada cezalandırmak istenen Fenerbahçe, üstün başarılı sportif mücadele sonucunda alınan Harington Kupasıyla, taraflı tarafsız herkesin gönlünde taht kurmuş, Türk istiklalinin ateşleyicilerinden olmuştur.   Bu başarıyı ve gururu anlatan  Ya İstiklal Ya Ölüm  halkımıza, bu sporcularımızın ve askerlerimizin aziz anısına bir armağan.