“Sizlerle birlikte ders çalışmak kolaydır, oyun oynamak kolaydır, gülmek, söylemek kolaydır. Fırsat olursa uçurtma uçurmak kolaydır. Sizlerle anlaşmak da kolaydır. Ama sizlere yazmak ya da sizler için yazmak zordur” diyen Berfe’nin bu kitaptaki şiirlerini çocuklar kırk yıldır okuyor.

Pencereden giren uslu rüzgâr
çağırır denizlere beni.

Yavaş yavaş giden bulutlar
çıkarır dağlara beni.

Uzaklardan el sallayan uçurtma
uçurur göklere beni.

Uykuma giren yol
götürür kırlara beni.

Evimizde … Ayım, güneşim, yıldızlarım Evimdeyim, evimde.   Sen, ben, o Biz, siz, onlar El ele dönsün dünyalar.   Evimizdeyiz, evimizde.   Evimiz kocaman bir evren. Kuşlar, gökyüzü, yeryüzü, oyunlar, hayaller... Bahar Ulukan’ın şiirleri bizi, evimizde bir yolculuğa çıkarıyor. Çocukluğu ve duygularını zengin bir ifade gücüyle aktaran şiirler, okurlarını neşeli hayallere dalmaya, sözcüklerle oynamaya, düşünceleri özgür bırakmaya davet ediyor. Zeynep Özatalay’ın derinlikli rengârenk resimleri ise bu içten şiirlere bambaşka bir zenginlik katıyor. Üstelik sayfaların arasına, çocuklar için sihirli bir şiir yazma tarifi de saklanmış, Abra Kadabra!

Ozanımız Dağlarca çocukları ilkokulun bütün odalarında gezdirmek istemektedir. Bu kitap okula başlayan yavrunun izlenimlerini sergiler. İlk günden başlayan bu eğilim bütün öğrencilerin bir sevgi yumağı olmasıyla sona erer. Sırama oturunca ben Yan yana getiriyorum ayaklarımı Sağa sola Uzamasınlar Burunlarını yere vurmasınlar Oyunlara kaçıp gitmesinler istiyorum Öğretmeni dinlesinler istiyorum.

Pelin Güneş’ten bir şiir kitabı daha. İşte yumuşacık şiirler, bu kez sekiz yaşından büyük herkes için yeniden karşımızda. Yine samimi, komik ve etkinliklerle koyu bir sohbete dalmış halde bizi bekliyorlar.

Pamuk

Pamuk nerede yetişir?
Dedi öğretmenimiz,
Ben biliyorum dedim.
Halamın köyünde,
Gördüğümüz kuzular,
Her bahar pamuklar.
Halam onları toplar,
Yün yapar iplik yapar.
Güldü öğretmenimiz,
Güzel benzetme Rüzgar
Ama pamuklar,
Tarlalarda açarlar.
Çiçek çiçek,
Top top,
Patlamış mısırlar gibidir,
Dallarda pamuklar.

Sevgili

Bu karpuz Dünya olsun,
Portakal da Ay.
Portakal karpuzun etrafında,
Dönüp duruyor böyle.
Şimdi söyleyin bakalım,
Dedi babam;
Karpuzun nesi oldu bu portakal?
Şaşırdık, babama baktık,
Ee, hadi ama
Üçüncü sınıf oldunuz,
Bilin bunları artık.
Güldük biraz,
Söyledik utanarak,
Sevgilisiiiii!