Sevemez Kimse Beni Benim Sevdiğim Kadar

Sevemez Kimse Beni Benim Sevdiğim Kadar

Suda yansıyan kendi görüntüsüne âşık olup, ulaşılamaz aşkının kurbanı haline gelen mitolojik karakter Narcissusun hayatı, günümüzde birçok yaşamda tekrar ediyor. Çünkü insan olmanın en acı gerçeklerinden biri, özellikle geçmiş çocukluk yaşamları duygusal acılar veya hayal kırıklıkları içeriyorsa, insanın geçmişini tekrarlamak üzere donanmış olmasıdır. Geçmiş hep tekrar eder, mekânlar değişir, zaman değişir, oyuncular değişir ama roller hep aynı kalır. Her çağ, kendisini oluşturan özgün rollerin tekrarlandığı ve abartılı şekilde dışa vurulduğu, patolojik davranış biçimleri yaratır. Yeni yüzyılın tekrar eden en önemli rollerinden biri patolojik narsisizm yani narsisistik yapıdır.

Psikolojik sorunlar, aşk, yakın ilişkiler, aile, evlilik ve cinsellik konularındaki yazılarıyla, kitaplarıyla ve ruh sağlığı profesyonellerine verdiği eğitimleriyle çalışmalarını sürdüren Dr. A. Cem Keçe; oldukça sade ve anlaşılabilir bir üslupla, tanısı ve terapisi oldukça güç olan narsisistik yapıyı tartışmaya açıyor. Modern toplumlarda süratle yayılan narsisistik yapıyla ilgili var olan, yeni, özgün, kuramsal ve pratik psikoterapotik ilkeleri bu kitabında bir araya getiriyor. Özellikle nesne ilişkileri ve kendilik psikolojisine dayanan kuramsal yaklaşımları harmanlıyor. Narsisistik kişinin kendi içine gömülüp tüm dikkatini kendisine vermesinin ilk başta kendisini, ailesini ve sonra toplum yaşamını nasıl olumsuz etkilediğini ve şişirilmiş bir kendilikle birlikte ne tür acılara maruz kaldığını soruşturuyor. Detaylı analizlere ve vaka hikâyelerine dayanarak narsisistik yapının çok yaygın bir kişilik örgütlenmesi olduğuna dikkat çekiyor. Çünkü Facebook ve Twitter gibi kişinin egosunu parlatıp vitrine çıkardığı iletişim araçlarıyla beslenen ve insan ruhunun yalnızlığının sidikli kontesi diye tanımlanan narsisistik yapı; kısa vadede kişiyi mutlu ediyormuş gibi görünse de, er ya da geç onu bunalıma ve sıkıntıya sokabiliyor, sevgi, fedakârlık, yardımseverlik gibi değerlere yabancılaşmış bir şekilde “mış gibi” yaşamasına yol açabiliyor, toplumsal yozlaşmalara ve cinsel sapkınlıklara neden olabiliyor.