Öyküler

Öyküler

İtalyan edebiyatının büyük ustası Italo Calvino’nun kristal bir pi­ramit gibi işlediği dilinden bir öykü seçkisi.
Calvino’nun daha önce Türkçede yayımlanmış dört kitabından: “Karga Sona Kaldı”, “Marcovaldo ya da Kentte Mevsimler”, “Savaşa Giriş” ve “Zor Sevdalar”dan tematik bir bütünlük gözetilerek seçilen öykülerin yanı sıra bu kitapta yer alan üçü uzun, toplam on üç öykü de ilk kez Türk okuruyla buluşuyor.
“En tepede, bu yükseltilerin arasındaki bir girintiye gömülü bir köy uza­nıyordu, birbiri üstüne binmiş evleri, taş döşeli, katır fışkılarının akabil­mesi için ortası çukur yollarla merdivenler ayırıyordu, bütün bu evlerin eşiğinde, yaşlı ya da yaşlanmış bir sürü kadın vardı, alçak duvarların üs­tünde de hepsi beyaz gömlekler giymiş, yaşlı, genç erkekler yan yana otu­ruyorlardı, basamaklı sokakların orta yerinde ise çocuklar oynuyorlardı, daha büyük birkaç çocuk ise sokağa uzanmış, yanaklarını basamağa da­yayıp uyuyakalmıştı, çünkü burası hem evin içinden daha serindi, hem koku daha azdı, her tarafı konmuş ya da uçmakta olan sinek bulutları kaplamıştı, her duvarda, ocak bacalarının çevresindeki her gazete kâğıdı parçasında sayılamayacak kadar sinek pisliği beneği vardı ve Usnelli’nin aklına sözcükler, sözcükler geliyordu peş peşe, iç içe geçiyordu, satırla­rın arasında açıklık kalmıyordu, sonunda birbirlerinden ayırt edilemez oluyor, minicik beyaz aralıkların bile gitgide yok olduğu bir kördüğüme dönüşüyordu ve yalnız karanlık kalıyordu, en koyu karanlık, içine girile­meyen, bir çığlık gibi umutsuz.”