Kendini Bilen Rabbini Bilir

Hani Yunus Emre diyordu ya:

“Benliğini çıkart aradan işte orada Yaradan.”

Elinizde tuttuğunuz bu kitap aslında bir anahtardır. Bu anahtarla benlik kapısını ardına kadar aralayıp şahdamarından sana daha yakın olan Allah’a varmanı sağlayacak bir kılavuzdur...

Bu kitap iki konu içerir. İki ayrı kitap özelliğinde kısa ve öz anlatımla yazılmıştır.

Birinci konu Allah’a yaklaşmak, ikinci konu ise, kulun yaşadığı haksızlıklar, hastalıklar, kısacası imtihanlar karşısında kendisini sahipsiz ve yalnız hissetmemesi adına yapması gerekenlerdir. Çünkü Allah kulunu sahiplenmiştir; kulunun tüm sorununu çözecektir; fakat Allah’ın kulunu sahiplenmesi için kulun önce sahiplendiği her şeyi bırakması gerekir.

Unutma! Kul sahiplenmeyi bıraktığı anda Allah kulunu sahiplenmeye başlar!

İşte sır budur...

Aşk
Kalbinin yaralarına rağmen hâlâ seviyorsan;
bil ki bu kendini sevmeye layık gördüğündendir.

Bilge
İnsanlar seni yanlış anladığında dert etme;
duydukları senin sesin ama aklından geçenler kendi fikirleridir.

Derviş
Aldığı nefesin farkında olan bir insan, 
dışarıda mucizeler aramaz;
o zaten mucizenin kendisidir.

Ermiş
Senin dünyaya baktığın pencere kirli ise;
bizim renkli çiçeklerimizi çamur görürsün.

Sufi
Bir Sufi, güneş gibidir;
"iyi ve kötü" diye ayırt etmeden her şeye ışık olur.

“Daima hatırla: Sen istersin Allah yaratır ve yaratıyor da...”

Hayat bu, mevsimi boldur. Bazen bahardır, envai renkli çiçekle coşar insanın yüreği. Bazen kavurucu sıcak, bazen fırtınalı sağanak...
Hüzün mevsimleri zorludur muhakkak. Yol karanlıktır, görüş sisli... Dünler çok gerilerde, gelecekse belirsiz. Ne yana gideceğini, ne yapacağını bilemez insan.

Duaya sığınır en çok. Bir yol, bir umut, bir çıkış arar duasında. Belki sende de mevsim hüzündür şimdi. Belki sen de sığınmışsındır duana. Belki gönlün yaralıdır, belki şifa dilemişsindir bedenine, belki rızkın için açmışsındır ellerini.

Kimseye duyuramıyorsundur belki sesini ama emin ol Rabb’in işitiyor diline dökmediğin sözlerini. Senden iyi biliyor derdini, endişelenme.

Seni bir duyan var!

Yoksa bir işaret mi bekliyorsun sesinin duyulduğuna dair?

İşte bu kitap çıkmış bak karşına. Bil ki Rabb’imin ikramları inşallah sana yakındır. O, rahmet ederek kurak toprağa yağmuru yağdırdığı gibi hüzünlü gönüllere ikramı sever. Yalnız, unutulmamalıdır ki: “Vaktinden önce bir şeyi elde etmeye çalışan, onun yokluğuyla cezalandırılır.” – Hz. Ali (as)

Ey hüzün döneminde rahmet yağmurunu bekleyen Can!

Rabb’in sana küsmedi ve darılmadı da.

Rabb’in duana cevap verecek ve sen de hoşnut olacaksın.

BU BÖYLE YARIM KALMAYACAK.

Tuzak dediğin görünmez. Yokmuş gibi yapar ama her şeyden çok vardır. Yokmuş gibi yaptıkça daha da tuzaklaşır. Yokluğuna inandırdıkça, kendine çeker seni. Derin aldanışınla yüzleşmeye çağırır. Uykunun siy/ahıyla vurur gözlerini.

Yokmuş gibi yapar Allah. Her şeyin yanındadır ama hissettirmez yakınlığını. Her şeyi pürüzsüz bir akışın kucağında ağırlar. Sonsuz yumuşaklıkta avuçlar acıları, kederleri, hüzünleri, gamları, itirazları, sitemleri. Zulümlere ses çıkarmaz. Haksızlıklara aldırış etmiyormuş gibidir. Ama şimdilik. Bekler ki herkes kendi özünü ortaya çıkarsın. Bekler ki insan içinde sakladığı niyetini etten kemikten bir heykele dönüştürsün; nefes nefes yontsun kendini.

Belli ki “tuzakların en hayırlısı” O. Bu kadar çok varken bu kadar yokmuş gibi yapmak sadece O’nun işi. Yarına bırakır; yanına bırakmaz. Büyük ustalık. İnce işçilik.

ALLAH YARINA BIRAKIR YANINA BIRAKMAZ “en hayırlı tuzak”ı açığa çıkarma denemesi. Gizli sevdaların beslediği açık vedaların hüznüne eşlik eden bir psikoterapistin on yıllar içinde kıvamlanan mor mürekkebinin izdüşümü.