İçimizdeki Karanlık Yan – Sapkınlığın Tarihi

İçimizdeki Karanlık Yan – Sapkınlığın Tarihi

Sapkınlık nerede başlar? Kimdir sapık?

Ortaçağ’dan günümüze bilinçli kötülükten, kendine ya da başkasına zarar vermek yahut yok etmekten haz duyan herkes “sapkın” olarak tanımlanmıştır. Ancak sapkınlık kategorisine giren eylemler her dönemde farklılaşmış, bu evrensel tabir kendi dönemi içerisindeki koşullara göre anlaşılmış ve işlenmiştir.

Roudinesco, “sapkınlık” ve “sapıklık” kavramlarının izini psikanaliz, tarih, felsefe, edebiyat ve siyasetin kesişiminde sürerek kültürel tarih bağlamında irdeliyor. Sapkınlığın yalnızca cinsellikle sınırlı olmadığını, aynı zamanda insanlığın karanlık yüzünü, kötülükle ilişkisini ve toplumsal düzenle mücadelesinin aracısı kıldığını gösterirken; sapıklığı da yalnızca patolojik ya da kriminal bir olgu değil; aynı zamanda kültürün, sanatın ve tarihin yapıtaşı, hem yüce hem de korkunç bir insan deneyimi olarak ele alıyor.

Ortaçağ’da Gilles de Rais, mistik azizeler ve kırbaççı tarikatlar; on sekizinci yüzyılda Marquis de Sade; on dokuzuncu yüzyılda erkek eşcinselliği ve histerik kadın imgeleri; yirminci yüzyılda Nazizm; yirmi birinci yüzyılda ise pedofil ile terörist figürler üzerinden, her toplumun ön sürdüğü sapkınlık tanımlaması aracılığıyla aslında kendi normlarını nasıl koruduğunu da gösteriyor.

Çünkü bu, içimizdeki karanlık yandır.