Hayalin Gönlümde Renkli Bir Resim

Hayalin Gönlümde Renkli Bir Resim

“Hangi güzeli gönlümden geçirdiysem bakıp gördüm ki
hep kendi rahatlarına beni yontmaya çalıştılar. Bana gönül
gözüyle bakmadılar. Fakirlerin komşu yanında geçmez akçe
kadar değeri yoktur. Bir kısım fakirler de baylılara hoşgişi
geçmek için önlerinde her gün sayısız defa takla atıyorlar.
Yüreğin; dağ kadar yüce, gönlün okyanuslar gibi engin ve
berrak, yayla suyu gibi bereketli olsa bile kıymeti harbiyesi
yoktur. Cebinde paran, yaylaklarda sürülerin ve kapında
binitin yoksa dönüp yüzüne bakanın olmaz. Ha bu şikâyet
mi? Kendi nefsim için hayır. Bunlarım olsun istemiyorum.
Bunun yanında sen de biliyorsun ya kimseye boyun eğmiyorum.
Bu delilik benim yazgımda var. Zalimlerin karşısında
eğilmediğim için de beni kimse sevmez.”
“Böyle delişmen yaşantın sana ne kazandırdı?”
“Kazanç-kayıp derdinde değilim. Yalakalık, yağcılık
bilmem. Her şeyim harbidir.”

“Savını doğruluyorum. İnsana değer vermeyenin sevgi ve
muhabbetine ihtiyacın mı var? Sana karşı yalandan sevgi
gösterenlerin aldatmasına güvenme. Sen, gariplerin yanında
sevgili ol yeter. Muhannet kul bugün bir parça ekmek verir,
yarın başına kakar. Yiğit yüreklisin, onların soğuk şerbetini
içmektense ciğerin kebaba dönsün bence bundan iyidir.”
Nereye baksa yalnızlık ve hüzün doluydu. Söylenenler
zihninde uğuldarken yılları kiminle paylaşacağını düşünecek
durumda değildi.

İçinden çıkamadığı olumsuzlukları nereye göndereceğini
şaşırmış vaziyette kalabalığa karıştı. Tek başınaydı bunca
telaşlı insanların içinde; kimi var ki ona sığınsın, onu kabullensin