“Merhaba uzaylı dostlarım. Barış için geldik!” Bunu söyleyenler Andromeda Galaksisi’nden gelen, bacak yerine ahtapotlarınkine benzeyen dokunaçları olan Şporetlilerdi. Deneysel bir solucan deliği atlayışı sonucunda Samanyolu’na gelmişlerdi. Dünyalılarla kafa kafaya verip egzotik madde kullanarak sabit bir solucan deliği yaptılar. Halkın da faydalanması için gerekli olan şey bir metroydu. Bunun için Mihriban adında bir tren tasarlandı. Mihriban, komşu galaksiye toplantıya gidip akşam yemeğine eve dönebilenler çağını başlatmış oldu. Bu kitapta, Mihriban’la solucan deliğinde galaksiler arası yolculuk yapacak; Zeki Semaî, Pertev Bitevî, Firarî, Usta ile papağan, kedi, zopi ve köpekten oluşan evcil ekibin galaksiler arası yolcu taşıyan Gökada Ekspresi Mihriban’ı ele geçirmek isteyen Glut Hiçdoymaz ve yeğeni Haris’le mücadelelerine tanık olacaksınız.

Hayat hiç de kitaplardaki gibi değil. Çocukların bisikletle okula gittiği, sokakta oynadığı, mahalle esnafıyla ahbap olduğu falan yok. 28 katlı bir apartmanın 18. katında yaşayan Adil, sabahın ayazında, daha güneş doğmadan sitenin girişinde servis bekliyor. Kitaplardaki gibi bir hayatı olsa Adil de kahraman olurdu! Adil bir gün okula giderken serviste uyuya kalır. Gözlerini açtığında kendini ahtapota benzeyen keballerin yaşadığı Tilkat Gezegeni’nde bulur. Keballerin Dünya ile ilgili korkunç planları vardır. Adil, sonunda kahraman olma fırsatını yakalar. Bakalım bu fırsatı değerlendirebilecek mi?