Zulme uğrayan hayvanların yardım çığlığına kulak verin!

Ödüllü yazar Miyase Sertbarut’un, yüz binden fazla okura ulaşan Sisin Sakladıkları kitabının baş kahramanları İlay ve Mavi Karga, Ortak Ruh’ta yeniden bir araya geliyor.

Hayvanlara yapılan kötü muameleyi merkezine taşıyan Ortak Ruh, insanın doğayı diğer canlılarla paylaşmadaki bencilliğini açığa çıkararak herkesin içindeki vicdana ve adalet duygusuna sesleniyor.

10 yaş ve üzeri okurları, zulüm gören hayvanlar üzerine düşünmeye davet eden Ortak Ruh, yeryüzündeki güçsüzlerin yanında yer alarak insanın sömürgeci vahşetine mistik bir çare arıyor.

Bazen dünya öyle adaletsiz görünür ki gözüne yeni baştan inşa edilsin istersin. Sözün bittiği yerde yaşanan dehşet verici olaylar bir an önce dinsin, kötüler yaptıklarının cezasını alsın diye ümit edersin. İşte tam da o anda Ortak Ruh’un sisli ve gizemli gücü gösterir kendisini. İnsanlar tarafından sömürülen, yok edilen, sürgün edilen hayvanlardan bazıları ölmeden önce son soluklarıyla gökyüzüne ruhlarından bir parça gönderirler. Bir süre sonra, bu ruh molekülleri düzeni bozanlardan intikam almak için Ortak Ruh altında güçlerini birleştirirler. Balıkçıların ateş ettiği yunusların, ömrü kafeste geçen kobayların, ormana terk edilen köpeklerin, gece gündüz faytona koşulup telef olan atların hesabı sorulmalıdır. Üstelik bir an önce…

Her yapıtında okurlarını şaşırtmadaki ustalığıyla tanınan Miyase Sertbarut’un, klasikleşmiş romanı Sisin Sakladıkları’nın devamı niteliğindeki Ortak Ruh, zekice tasarlanmış kurgusu ve şaşırtıcı anlatım tekniğiyle ilk kitaptan bağımsız olarak da okunabilecek sürükleyici bir macera sunuyor.

Çağdaş çocuk ve gençlik edebiyatımızda özel bir yeri bulunan İlay ve Mavi Karga karakterlerini, sis bulutlarının ardında yepyeni bir serüvende buluşturan Ortak Ruh, hepimizin içindeki adalet duygusunu uyandırmaya geliyor…

"Eşkıyalar eşkıya olmadan önce nasıl başka bir şeydilerse köpekler de ormana atılmadan önce başka bir şeydiler aslında."

Kerem ile Aslı Ferhat ile Şirin Tahir ile Zühre Leyla ile Mecnun   Bilinen aşklarda gerçek sevginin Mecnun’da olduğu anlaşılıyor. Çünkü Mecnun aşkını gerçekten yaşamış, öyle sevmiş ki Leyla ismini öne almış, ananlar ilk önce Leyla’nın adını anıyor...   Bizim hikâyemiz de Siyah (Ela) Beyaz (Yusuf)…

“Halüsinasyonun bir gerçeği yoktur. Fakat zihinde var olanın bir gerçeği vardır. Ben bilinçaltının zihninde yıllarca tutsak ettiği bir gerçeğiyim.” “Zihninde zuhur etmemle delirdiğini, aklının gittiğini düşünme. Bundan sonra dünyayı öngöremediğin bir şekilde algılayacaksın. Evrene fiziğin kendi iktidarı için sana öğrettiği dille değil, içinde ruh ve bedeninin bir olduğu karmaşıklıktan bakacaksın... Hadi durma!... Evreni kozmos-kaos ikilisiyle anlamaya çalışırken doğaya karşı işlediğin günahlarından arınmak için Suzanaca’nın seni beklediği, renklerin sayılardan özgürleştiği, cennet ve cehennemin birbirine karıştığı, karar vereninin olmadığı zamansızlık içindeki karmaşıklığa, kutsal hiçliğine koş...” Prof. Dr. Gediz Akdeniz son romanında yaşanmış olanın yaşama dair diğer olasılıkları da içerdiğini delilik ve hiçliğin kaos sırtında yürümeye çalışan dört arkadaşın İtalya’da başlayan karmaşık var olma serüvenleri üzerinden anlatıyor.

"Gökyüzü aydınlık diye mi üzülüyorsunuz? Teninizi yakan güneşe gülümseyin.Çünkü karanlığın içindekileri bir kez gördüğünüzde, bir daha asla eskisi gibi olamazsınız."

Ve kan sızıyor, bir kuğunun dinmeyen uğultusundan. Mumu üfleyip siyahıma karanlığını süren tanıdık dudakları gözlüyorum şimdi; boğazından dökülen her bir söz ayrı bir melodi.

BİR İLAHİ.
YA DA AĞIT.
AYIRT EDEMİYORUM ARTIK.

Gökyüzü aydınlık diye mi üzülüyorsunuz? Teninizi yakan güneşe gülümseyin. Çünkü karanlığın içindekileri bir kez gördüğünüzde, bir daha asla eskisi gibi olamazsınız.

Bu kitap okunur okunmaz unutulmak için yazıldı. Suya yazı yazar gibi... Siyah Süt kadınlığın, kadınların hayatının kasvetli ve karanlık ama son tahlilde geçici bir dönemiyle ilgili. Birdenbire gelen ve geldiği gibi hızla dalgalar halinde çekile çekile giden bir haletiruhiye bu arada incelenen. Bu haliyle elinizde tutuğunuz kitap bir nevi tanıklık. Otobiyografik bir roman. (...) Annelik dünyanın en yaşanılası, en muhteşem lütuflarından biri; güzel ki hem de nasıl. Aldığı tüm övgüleri fazlasıyla hak ediyor. Öylesine benzersiz, öylesine kıymetli... aynı zamanda çetrefil, karmaşık ve kimi zaman hayli ağır. "Siyah Süt, cesur, şaşırtıcı, tılsımlı bir roman: Bunca kötülüğün ortasında, bize umut veriyor Elif Şafak, dayanabilmek, direnebilmek ve sonra hayata, bir mucize gibi, yeniden başlayabilmek için." Selim İleri

Siyam III – Küllerinden 

Külden doğan, ateşe aittir.

Sırların ihtişamlı kafesi, içine aldığı masumu tehlikelerden
korur sananlar; en büyük zararı bilinmezliğin verdiğinin farkına vardığında artık gerçekleri konuşmak için çok geçtir.

Ne zaman aydınlatmayı bıraktı ay geceyi de; bu karanlığının
kucaklamasına izin verdin zayıf ve yorgun bedenini?
Dönme dolap durduğunda.

Göğüs kafesinin, güvende tutabilecekmişçesine içine sakladığı o zavallı kalbini nerede bir yabancının acımasız ellerine teslim ettin?
Hüzzam makamında.

Ve o kulağında çınlayan aynı eski ninni uykuya yatırmadığında seni artık geceleri, dört duvar arasında tek başına; bir adam boyu toprak yutmuş gerçekler kanlı canlı ne zaman karşına dikildi?
Masallara inanmayı bıraktığında.

Sözleri silah etmiş kadın, elindeki silahın tetiğine baskı uygulayan parmağını titretmez; gözü karadır.

Sözleri silah etmiş bir adam ise eli tetiğe değdiği ân tereddüt edeceğini bildiğinden gözü kapalı ateş eder; zorunda bırakılmıştır.

Tüm hayatını geride bırakıp gerçeğin peşine düşen ve tehlikenin koynuna atılan Karaca, varlıklarını hissettiği ama ismini koyamadığı sırların üzerine kapıları kapatıp korkularının onu dört duvar arasına hapsettiği yeni hayatında; geleceğinin, geçmişini eşelediğinden habersiz şimdi.

Usulca estiği için üşütmediğini düşündüğü o kış rüzgârı, öfkenin alevlerini harlıyor. Yalanlar söyleniyor, sırlar tutuluyor, gerçekler saklanıyor.

Gece çöküyor.

Karanlığın, sevdiği kadının elini kolunu bağladığını gören Kunt Vidar Karyeli, ipleri eline alıyor.

Sözleri silah etmiş kadın, elindeki silahın tetiğine baskı uygulayan parmağını titretmez; gözü karadır.

Sözleri silah etmiş bir adam ise eli tetiğe değdiği ân tereddüt edeceğini bildiğinden gözü kapalı ateş eder; zorunda bırakılmıştır.

Tüm hayatını geride bırakıp gerçeğin peşine düşen ve tehlikenin koynuna atılan Karaca, varlıklarını hissettiği ama ismini koyamadığı sırların üzerine kapıları kapatıp korkularının onu dört duvar arasına hapsettiği yeni hayatında; geleceğinin, geçmişini eşelediğinden habersiz şimdi.

Usulca estiği için üşütmediğini düşündüğü o kış rüzgârı, öfkenin alevlerini harlıyor. Yalanlar söyleniyor, sırlar tutuluyor, gerçekler saklanıyor.

Gece çöküyor.

Karanlığın, sevdiği kadının elini kolunu bağladığını gören Kunt Vidar Karyeli, ipleri eline alıyor.

Işıklar Sana Evinin Yolunu Gösterecek

Birbirimizi uzaktan uzağa sevmek bir göldü, biz de o göle atlayan iki balıktık.

O ufacık gölün içerisinde birbirimizi bulduk ve hiç kaybetmeyiz sandık.

Oysa hiçbir şey sandığımız kadar kolay olmadı. Yan yana olmak koskoca bir denizdi ve biz bu denizde birbirimizi kaybettik. Binlerce kilometreyi aştık, birbirimize geldik. Oysa şimdi her zamankinden zor bir savaş bekliyor bizi, buram buram hissediyorum bunu. Sonra kulaklığımı takıyorum, telefonumu atıyorum cebime, kendi kendime fısıldamaya başlıyorum içimden…

“Işıklar sana evinin yolunu gösterecek…”
Bir kez daha tekrar ediyorum:
“Işıklar sana evinin yolunu gösterecek…”
Sonra bir kez daha…
“Işıklar sana evinin yolunu gösterecek…”
Ben İzmir ve bu benim evimi bulma hikâyem.

İzmir ve Ege'nin ışıklarla dolu karanlık dünyalarının hikâyesi devam ediyor... Üstelik aralarındaki mesafe artık sıfır kilometre!

Işıklarınızı yeniden yakmaya geliyoruz, hazır mısınız?

“Tüm bu belirsizliklerin ortasında emin olduğum bir şey vardı, o buradaydı ve artık yıldızlarla doluydu üstümüzü kaplayan bu gökyüzü... Her ne olursa olsun, her nasıl olursa olsun.”

Işıklar Sana Evinin Yolunu Gösterecek

Birbirimizi uzaktan uzağa sevmek bir göldü, biz de o göle atlayan iki balıktık.

O ufacık gölün içerisinde birbirimizi bulduk ve hiç kaybetmeyiz sandık.

Oysa hiçbir şey sandığımız kadar kolay olmadı. Yan yana olmak koskoca bir denizdi ve biz bu denizde birbirimizi kaybettik. Binlerce kilometreyi aştık, birbirimize geldik. Oysa şimdi her zamankinden zor bir savaş bekliyor bizi, buram buram hissediyorum bunu. Sonra kulaklığımı takıyorum, telefonumu atıyorum cebime, kendi kendime fısıldamaya başlıyorum içimden…

“Işıklar sana evinin yolunu gösterecek…”
Bir kez daha tekrar ediyorum:
“Işıklar sana evinin yolunu gösterecek…”
Sonra bir kez daha…
“Işıklar sana evinin yolunu gösterecek…”
Ben İzmir ve bu benim evimi bulma hikâyem.

İzmir ve Ege'nin ışıklarla dolu karanlık dünyalarının hikâyesi devam ediyor... Üstelik aralarındaki mesafe artık sıfır kilometre!

Işıklarınızı yeniden yakmaya geliyoruz, hazır mısınız?

“Tüm bu belirsizliklerin ortasında emin olduğum bir şey vardı, o buradaydı ve artık yıldızlarla doluydu üstümüzü kaplayan bu gökyüzü... Her ne olursa olsun, her nasıl olursa olsun.”

 

Ren Kitap – Şık

Her insanın içinde, onu çevreleyen sınırların ötesine geçmek isteyen bir yolcu saklıdır. Bu roman, kendi zihinsel dünyasını kurmaya çalışan genç bir insanın, çevresindekilerle olan bağlarını ve bu bağların ona yetmediği yerde yeni anlamlar arayışını anlatıyor.   Kimi zaman bir dostun sesi, kimi zaman yaşadığı alanın sessizliği... Kahramanımız, kendisine biçilen dar alandan çıkmak için mücadele ederken, yalnızca sınırlarını değil, kendi varlığını da sorguluyor. Hayalleri ve gerçekleri arasındaki bu yolculukta, her bir adım yeni bir soru, her bir durak yeni bir keşif.   Sınır , bir bireyin içsel ve dışsal çatışmalarını derin bir dille ele alırken, okuru da kendi sınırlarını sorgulamaya davet ediyor.   Senin sınırın nerede başlıyor, nerede bitiyor?

Mustafa Ekrem başkomiserin öfkesinin gerçek sebebi, karşısındaki gençleri uzun yıllardır tanıyor olması ve isnat edilen suçları yapabileceklerine ihtimal vermemesindendi. Kafasında sorular dönüp dolaşıyor, bir türlü işin içinden çıkamıyordu. Bir bardak su alıp, yavaşça yudumlarken, ben bu işin içinden çıkamayacağım diye düşündü. Saçmalıklar silsilesi bitmiyor, artarak devam ediyordu. Başkomiser masasına oturarak, beş gence tek tek sordu: “Ozan, sen nasıl onca adamı dövüp hastanelik edebildin? Ne istedin adamlardan diye sormuyorum, ondan önce nasıl yaptın onu söyle. Süper kahraman mısın, nesin oğlum sen?” “Azem, sen 10 senede üniversiteyi bitirememiş adamsın. Bilgi yarışmasındaki soruların hepsini nasıl bilebildin ve nasıl milyonlarca lira kazandın?” “Zafer, yarışmanın sunucusuna neden kafa attın evladım?” “Mesut, daha delirtmeden bana söyle, Belediye Başkanını neden öldürmeye çalıştın?” “Sinan, peki doktor, polisin burnunu neden kırdın? “Çocuklar bu kadar saçmalık yeter. Şimdi adam gibi bana ne oldu, bitti anlatın.” Gençler, nasıl olduğunu bilmeden gizemli güçlere sahip olunca, kendilerini tehlikeli ama komik bir maceranın içinde bulmuşlardı.

Nesil Yayınları – Sır: Aşıklar Ölmez

Pansy, önceki yaz en yakın arkadaşı Anna’ya söz vermesine rağmen bahar kampına katılmaktan son anda vaz geçti. Bir yardım kampanyası için saçlarını kestirmeye gittiklerinde de durum farklı değildi. Aralarından sadece birisi oradan yeni saçlarıyla ayrılmıştı ve bu kişi Pansy değildi. Fakat Pansy asla bu durumu telafi etme şansı bulamamıştı. Kamptayken, Anna yüksek ateş sonucu menenjit geçirdi ve o günden beri eskisi gibi olamadı.    Artık Pansy’nin tek isteği, tekerlekli sandalyede sesini çıkarmadan oturan, özel eğitim görmesi gereken bir okula giden arkadaşının geri gelmesi. Bu süreçte Pansy Anna’nın her zaman olmasını istediği arkadaşa dönüşebilmek için aradığı fırsat olduğunu fark etti.  Bu durum, bazı riskler almak, yeni şeyler denemek pahasına da olsa, Pansy, en yakın arkadaşının muhteşem dönüşü için sıra dışı olmanın peşine düşer. Fakat Pansy’nin yolcuğunun sonunda karşısına çıkan şey, tam olarak umduğu veya istediği şey olmayabilir…

Çok sevdiği dedesi ile babasını bir kazada kaybeden Yiğit'in hayatı köklü bir biçimde değişir. Yaşadıkları şehirden ayrılıp annesi, kız kardeşi ve babaannesiyle İstanbul'a taşınırlar. Yeni hayatına güçlükle alışan Yiğit, arkadaşı Mehmet'le gizlice girip çıktıkları terk edilmiş konakta bir gün davetsiz bir misafir bulur. Ve o dakikadan sonra hepsinin hayatı, tahmin bile edemeyecekleri şekilde değişir. Şaşırtıcı rastlantılarla ağların ince ince örülüp birbirine bağlandığı Sırlarla Dolu Konak, Filiz Özdem'den hayaller, rüyalar, geçmiş ve geleceğin iç içe geçtiği; sevgi, dostluk, acı, umut ve vefa üzerine etkileyici bir ilkgençlik romanı.

Kayıp bir günlüğün ardından yaşanan nefes kesici serüven,  gizemli delikanlı ve ilkgençlik heyecanlarını yaşayan Ada...
Sırsayar'ın sırrı çözülecek mi?

Çocukluğunda fazlasıyla yara alan ve on yedi yaşında Koza tarafından Ekip’e dahil edilen Helin Aktan, son görevi için ajan olarak Sokak Nöbetçileri’nin yanına gönderilir fakat çıkmış olduğu bu yolda kendisi kadar yaralı beş kişiyle tanışacağından habersizdir. Ummadığı ve tanımadığı bir tabloyla karşılaşır: Sokaklarda büyümüş bir aile vardır karşısında. Ailenin lideri ve beyni olan Yankı, gücü ve merhameti olan Bartu, bacakları ve sessizliği olan Lâl, elleri ve rengi olan ikizler Mutlu ile Işık... Kendi benliğini kaybettiğini onlarda gördüğü parçalarla fark eden Helin, eline bir fırça alıp kendisini yavaş yavaş bu tabloya yerleştirmeye başlar. Daha önce hiç tanımadığı ve ilk defa karşılaştığı aşk, onu bu tabloda beklemektedir.

“Ne olacak senin bu durmadan titreyen sesin? 
Durmadan titreyen ellerin ve dizlerin? 
Helin, ne yapacağım ben seninle?”

Biz altı yetişkin. Yaşlarımız yirminin üzerinde. 
Biz altı çocuk. Yaşlarımız onun altında. 
Biz her ikisiydik.
Onlar benim ilk oyun arkadaşlarımdı, ilk çocukluk hayallerimin mimarları ve ilk gerçek eğlencelerim.
Sokak Nöbetçileri benim her parçam olmaya başlamıştı, minnettarlığımın artık ölçüsü olamazdı. 

“Ama hep aynı noktaya dönüyorsun. Çocukluğuna. Senin affetmediğin değil, seni hiç affetmeyen çocukluğuna.”

Sokak Nöbetçileri’nin arasına ajan olarak gönderilen Helin Aktan, karşısında bir aile bulmuştur ve o ailenin de bir ferdi olmak üzeredir fakat kendisini bir köprünün ortasında hissetmeye başlamıştır. Köprünün bir tarafında merhameti, sevgisi ve kurtuluşu vardır; diğer tarafında ise geçmişi, korkuları ve gerçek ailesi. O köprünün ortasında durmaya devam ederken sırlar yavaş yavaş açığa çıkmaya başlamış, hiç kimsenin göründüğü gibi olmadığını da fark etmiştir. Koza ve Sokak Nöbetçileri’nin arasındaki soğuk savaş sadece Helin’in mağlup olduğu bir savaşa dönüşecektir çünkü bağlılığın yıkıcı hissini de tadacaktır.

Mutlu Sarca, nasıl kıyametlerin içinde olursam olayım hayata sıkı sıkı bağlanan neşeli tarafımdı.

Işık Sarca, en büyük depremleri yaşadıktan sonra hayattan vazgeçen tarafımdı.

Lâl Sarca, ruhen sırtına kırbaçlar yediği halde yürümeye devam eden hırçın ve yaralı tarafımdı.

Bartu Sarca, daima yalnız kalacağına inanan ve elinde vicdanından başka hiçbir duyguyu barındırmayan kimsesiz tarafımdı.

Yankı Sarca, umudumu ve yolumu bulduğum ama hiçbir zaman aynaya baktığımda olamayacağım, kaybolmuş tarafımdı.

Koza, izlerimle ve çocukluğumla zorla itildiğim karanlık tarafımdı.

Onlar Sokak Nöbetçileri’ydi; hepsinde kendimden bir parça vardı.