Hemen hemen her gün tükettiğimiz ya da tüketmemiz gereken meyvelerin çekirdeklerine ne oluyor, hiç düşündünüz mü? Peki, bu çekirdeklerin aynı zamanda birer tohum olduğunu biliyor musunuz? Çekirdeklere hayvanların yardım ettiğini söylesem, ne dersiniz? Bilenler bilmeyenlere anlatadursun, bilmeyenler kitabın sayfalarını karıştırmaya başlasın. Bu büyük kurtarma görevinde sizin de payınız olsun.

Abm Yayınevi – Sözcük Parkı – Uçurtma

Merhaba arkadaşlar ben Şakir!

Olağanüstü olayların eksik olmadığı mahallemizde yepyeni hikâyelere hazır mısınız?

On numara maceralarla yine karşınızdayız. Yağmurlu bir gecede mahallemize misafir olan salyangozlarla bakalım neler yaşayacağız. Normal başlayan bir okul gezisi, içinde biz olunca yine heyecan dolu bir serüvene dönüşüyor. Otobüsle yapılan Çin seyahati, kaybolan vanayı ararken başımıza gelen olaylar ve daha neler neler…

Hazırsanız başlayalım!

Merhaba arkadaşlar ben Şakir. Herkesin bildiği nam-ı diğer Kral Şakir! Yepyeni kitaplarla ve maceralarla tüm mahalle yine sizlerleyiz… Maceraya hazır mısınız? Çünkü Akbaba Kürşat ve Goril Ercan yine bir işler peşinde. Eğer koltuklarınıza oturup kemerlerinizi bağladıysanız, başlayalım!

İthaki Yayınları – Yine Mi Sen!

Nehir Yarar’ın kaleminden çıkan deyimlerle bezenmiş bu sürükleyici öyküde iki arkadaşın bir günlük okul macerasına tanıklık ediyoruz. Hop Oturup Hop Kalktım, tıpkı yazarın diğer öyküleri gibi yalın anlatımı ve eğlenceli olay örgüsüyle dikkat çekiyor.

Gülce gibi bir arkadaşa sahip olmayı kim istemez ki? O hem arkadaş canlısı hem kafa dengi hem de çok yardımsever. Üstelik çok da akıllı, neredeyse her konuda bir fikri var. Tamam kabul! Bazen, özellikle de akıl verdiği zamanlarda çekilmez olabiliyor.

Macera, Yağmur’un okul bahçesinde küçücük bir yavru kedi bulmasıyla başlıyor. Yağmur ona bir isim veriyor ve onunla ilgili hayaller kurmaya başlıyor. O gün, sürekli miyavlayan bu yavru kediyi öğretmenlerden saklamak için akla karayı seçiyor. Hop oturup hop kalkıyor. Gülce ne kadar laf anlatmaya çalışsa da Yağmur, Gülce’nin yavru kediyle ilgili uyarılarını yabana atıyor. Ama yine de Gülce, arkadaşının yardımına koşmaktan da geri durmuyor. Yağmur eninde sonunda doğru yolu bulacak mı bakalım? Sorunun yanıtı sayfaların arasında keşfedilmeyi bekliyor…

Akıp giden satırların sözcüsü Nehir Yarar, ceplerinde sırlarla kapımızı çalıyor. Büyük küçük tüm karakterlerin el ele verip ilmek ilmek, rengârenk işlediği bu roman yine çok sevilecek.

Sırlara hazır kulaklar ile satırları seven gözler yeterince yaklaştıysa buyurun şenliğimize. Tanımadıkları birini mutlu etmek için birleşen eller, şimdi de size uzanıyor. Haydi!

Her şey Tuğçe ve ailesinin yeni bir apartmana taşınmasıyla başlar. Tuğçe’nin önünde alışması gereken yeni bir ev, okul ve arkadaşlar varken bir de babannesi, oda arkadaşı olmak üzere çıkagelir. Üstüne üstlük Tuğçe dairelerine ulaşan esrarengiz bir mektupla da ilgilenmelidir. Bu sahipsiz mektup, içindeki sırlarla apartman sakinlerini hiç ummadıkları yerlere götürür.

 

Bazı tanışmalar farklıdır.

Yağmurun dinmesini beklerken, hiç aklında yokken, gözleri usul usul kapanmaya hazırlanırken bir ses duyar Elanko. Biri ağaçtan, yaprakların arasından ona seslenmektedir. Derken gizemli sesin sahibi ve Elanko sohbet etmeye başlar, birbirlerini tanımaya çalışırlar. Ağaçtaki ses, ilginç sorularıyla Elanko’yu şaşırtır. Acaba “kimdir” bu sesin sahibi?

Kendini tanımak üzerine, Elanko gibi minicik, ağaçtaki ses gibi meraklı, soruları seven bir hikâye…

***

Minik fil Elanko’dan yetişkin okurlara:

Adını, gittiği okulları, mesleğini bildiğimiz ama en sevdiği rengi, kokuyu, şarkıyı, oynadığı oyunları bilmediğimiz birini tanıdığımızı söyleyebilir miyiz?

Kendimizi tarif ederken toplumsal roller, biçim ve hedeflerden sıyrılmak mümkün mü?

Eğer sıyrılabilirsek geriye ne kalıyor?

Kendini bilme yolculuğu, kendine soru sormakla başlıyor…

“Fıstık yer misin?” diye sordu bir ses.

Koca ağacın o kadar çok yaprağı vardı ki Elanko sesin kimden geldiğini anlayamadı.

Gözlerini yaprakların arasında dolaştırırken, “Hayır, teşekkür ederim” diye yanıt verdi.

Bu kez de “Adın ne?” diye sordu ses.

“Elanko…”

“Anlatsana Elanko, kimsin sen?”

“Afrika filiyim.”

“Nerelisin diye sormadım ki” dedi ağaçtaki ses gülerek.

“Aşağı gölün kenarında yaşayan fil sürüsü var ya, işte onların en küçük yavrusuyum.”

“Bu kadar mı?”

“Hayır” dedi gururla Elanko. “Dimya’yı tanıyor musun? Onu buralarda herkes tanır. Ben Dimya’nın kardeşiyim.”

“Peki, ya sen? Seni tanırlar mı?”

 

***

 

“Filler böyle yapar” dedi Elanko sıkılarak. “Peki, sen ne yaparsın?” diye sordu ağaca doğru.

“Tırmanabildiğim en yüksek dala sarılırım her sabah. Önce aşağıyı izlerim uzun uzun, sonra gördüklerimle ilgili düşünürüm. Beni bir dalda durup düşünürken görenler, etrafı izliyorum zannederler ama aslında öyle değildir. Düşünürken yalnızca düşünürüm, başka bir iş yapmam.”

“Düşünmek iş midir?” diye şaşkınlıkla sordu Elanko.

“Sen ne düşünüyorsun? İş midir?”

Tembelhayvan yanıt verirken bile soru soruyor, aklını karıştırıyordu.

Bütün canlılar yaşamlarını ait oldukları yerde, ailelerinin ve arkadaşlarının yanında geçirseler ne kadar güzel olur. Ama hayvanlar dünyasındaki bazı dostlarımız doğup büyüdükleri yerlerden, ailelerinin yanından alınıyor ve yabancısı oldukları yerlerde tutuluyor. Bunlardan biri de bu öykünün kahramanı olan yunus Okyunus. Yurdu olan denizden alınıyor ve bir havuza, parmaklıkların içine konuyor. Orada eğitiliyor, kendisini seyretmeye gelenleri eğlendirsin diye türlü numaralar öğreniyor. Onun orada ne kadar mutsuz olduğunu gören midye arkadaşı Mido, Okyunus’a yardım etmek istiyor ve harika bir çözüm buluyor.

Küçücük, minicik bir tohum düşünün. Kendini kocaman dünyanın bir yerinde, masmavi gökyüzü altındaki kurak mı kurak, çorak mı çorak topraklarda bulunca ne yapar dersiniz? Ne su varmış onu yeşertecek, ne de besleyecek bir şey. Çok üzülmüş elbette, ama onun yalvarmalarını duyan küçük bir rüzgâr yardımına koşmuş. Başka kimler yardımcı olmuş ona, biliyor musunuz?

Uğurböceği Yayınları – Daha Da Küçükler İçin Şu Acayip Kurbağalar

Eksik Parça Yayınları – Kral Şakir İlk Okuma Kitabı 20 Reddedilme Sanatı

Merhaba arkadaşlar ben Şakir!

Olağanüstü olayların eksik olmadığı mahallemizde yepyeni maceralara hazır mısınız?

Babam Remzi ve Fil Necati Ağabey, Muhtişim Dedektifler olarak yine iş başındalar. Bakalım mahallemizdeki Kurt Adam’ı bulabilecekler mi?

Fil Necati Ağabey’in yanlış anlamalarına, iştahına ve sakarlıklarına rağmen üstesinden hep birlikte geldiğimiz birbirinden heyecanlı, aksiyon dolu hikâyeler sizi bekliyor.

Büyük küçük pek çok şiirsever tarafından beğeniyle takip edilen şair ve çevirmen Nazmi Ağıl, çocuklar için üretmeye devam ediyor. Yaratıcı minik oyunlarla süslediği, mizahla kol kola giren, üst dile geçit vermeyen, özgürlüğün tadını çıkaran çocuk şiirleri okurlarca yine çok sevilecek. Gündelik yaşamın içinden taşarak Hatice Zeybek’in muzip çizimleriyle koşup oynayan bu dizeler, kıkırdatıp eğlendirecek, şiirle ilk kez karşılaşanları bu türle tanıştıracak ve kuşkusuz, kitap sevgisi için çok renkli bir zemin oluşturacak…    Filimi parka götürdüm, Hatalı bir hareketti. Öyle bir daldı ki parka, Tüm eğlenceyi mahvetti. Tahterevallinin ucuna Bir bastı, havaya uçtum. Bekleyin, şiir burada bitmedi! Bu sürprizli şiirin devamı ve çok daha fazlası içeride sizi bekliyor. Kitaptan gelen kahkahaları duyuyor musunuz? İşte hayatınızın tam içinden bir sürü dize. Hazır olun biraz eğlenmeye… BİR İLKBAHAR ŞİİRİ Bugün kırlarda dolaştım, Çayırda çimende gezdim. Doğa capcanlı, rengârenk, Binbir türlü kuş, kelebek, Papatyalar öbek öbek… Öyle çok ilham verdi ki  Bakın, size aşağıda, Taptaze bir şiir daha,  Görünmez harflerle yazdım:  *** CAT-GPT    Kedime bir şey oldu, Ne sorarsan biliyor, Seksen beşi dokuza Saniyede bölüyor. Bulutlar neden yüksek, Nasıl uçuyor kuşlar, Son senelerde neden, Sıcak geçiyor kışlar, Yer çekimi ne demek, Bir kilo kaç gramdır, Pamuk bunca hafif de Ya demir niye ağır? Pisi-koloğa sordum, “Olağan bir şey” dedi,  “Beslenmeyle ilgili,  Boncuk en son ne yedi?” Ah ya, evet, geçen gün Oburluğu tutmuştu, YouTube’da gösterilen Yemeklere bakarken Kendini tutamayıp Telefonu yutmuştu!  *** ÇATI USTASI ARANIYOR DİKKAT:  Uf ya! Gece klavyemde  Haylaz patiler dolaşmış  Ve bazı sözcüklerin  Harfleri fena karışmış.  Ben bunca şiiri yazdım,  Yani yaptım ödevimi.  Siz de bir zahmet onları  Düzeltip okuyun e mi?     Kardan bir evizim var, Tabi çasıtı da kar. İşte gilde Harizan, Günşe yakıyor her an. Ama biz tızraha çok, Sıcakta termelek yok. Multuzuy ailece, Bir sorun var sacede. Nedir ki banu sebep? Çamıtız akıyor hep!

Masalperest – Sesini Arayan Zürafa

Sen hiç beştaş oynadın mı? Ya da körebe? Veya istop?

Evde çok sıkılan Leyla, tam tabletini açıp çizgi film izleyeceği sırada, annesi eski sandığını açar ve içinden siyah beyaz fotoğraflar çıkarır.

Fotoğraflarda Leyla’nın daha önce hiç duymadığı, oynamadığı oyunlar vardır. Annesi de anlatır bu oyunları bir bir…

Ama Leyla sadece yeni oyunlar öğrenmekle kalmaz, başka bir sırrı daha çözer!

Mis kokulu kokarca, diğer kokarcalar gibi kötü kokmak istemediği için zamanını banyo yaparak, saçlarını tarayarak ve güzel kokular sürerek geçirmeyi seviyordu. Günlerden bir gün onu rakun zanneden bir rakunla karşılaştığında ne yapacağını düşünmeye başladı. Kokarca olarak kalmak mı, yoksa rakun olmak mı?

Masalperest – Yardımsever Kanguru

Kışı geçirmek için annesiyle beraber ahşap bir kulübeye giden Freya, sadece annesi ve kendisi olduğunda burayı soğuk ve ıssız buluyordu. Fakat bembeyaz bir tilkiyle karşılaştıktan ve Kuzey Işıkları'nı keşfettikten sonra bu soğuk ve ıssız diyarda yalnız olmadıklarını fark etti.   Karanlıkta bir ışık bulmak ve sevinci yeniden keşfetmeye dair umut veren bir hikâye…   Alev Kuyruk, Kuzey Işıkları hakkındaki eski bir Sami efsanesinden ilhamla ortaya çıktı.