Bir Üşüdüm ki Seni Düşünürken

Bir Üşüdüm ki Seni Düşünürken

Arkadaş dediğin, arkanda, yaslanacağın dağları ıslığı ile gezdiren çocuktur.
Arkadaş dediğin, tamahkârlığın rutubetli karanlığına kanaat güneşini hediye edebilen serdengeçtidir.
Arkadaş dediğin, hayata su taşıyan gönül derelerini vicdan ışığında durulayan emekçidir.
Arkadaş dediğin, hata ve yoksunlukları sır ipine dizip bilinmezliklere döken sihirbazdır.
Arkadaş dediğin, hesabı Hak’tan öğrenip hesapsız içtenlikler giyinmiş usul derviştir.
Arkadaş dediğin, aklına hile gelmeyen, tipi tip şapkalı, su gülüşlü şairdir.
Arkadaş dediğin, eli vicdanla ısınan, sıcak türkülü çobandır.
Arkadaş dediğin, kendisinden sana gelen yolcudur.
Arkadaş dediğin, Gazi Yaşargille Can Yücel’dir.
Arkadaş dediğin, sabra Mehmet Akif, hayata Nazım Hikmet’tir.
Arkadaş dediğin, çöle su, “toprağa” Veysel’dir.
Arkadaş dediğin, mazluma Pir Sultan “yaradana” Yunus’tur.
Arkadaş dediğin, duyguya düşünce, cana ferahlıktır.
Arkadaş dediğin, ümmetine Muhammed, milletine Mustafa Kemal’dir.
Arkadaş dediğin “candır” aslında.